Tot zondag…

T

De puber en de tiener zijn er dit weekend niet. En ik ben er ook niet rouwig om. Wat een ongelooflijke kutweek heb ik achter de rug.

De dreumes is opeens ’s nachts wakker. En wil dan urenlang aan de tiet. Vannacht was ik het na een uur goed zat. Ik heb hem gewoon, hupsakee, in zijn eigen bedje gelegd. Overdag zijn de puber en de tiener veel thuis. Van allerlei dagen dat ze opeens niet naar school hoeven, idioterie!
Ik ben gek op ze hoor. Maar op deze momenten kan ik niet om me heen verdragen. Ze praten zo snel, en ze zijn zo druk.
Voor mij dan he, voor ieder ander zullen ze gewoon ‘normaal’ zijn. Ik met mijn PPD functioneer als moeder niet zo heel erg goed. Want ik heb zo weinig geduld met ze. Ik onthoud ook praktisch niets wat ze me vertellen.

Ik voel me daar al heel erg lang schuldig over, maar veranderen lukt (voorlopig) niet.
Dus ik bijt overdag mijn frustraties weg, en als ik het niet meer trek dan ga ik ergens op een rustig plekje zitten en tel tot 100. Voor mij helpt het niets. Maar ik bescherm er mijn kinderen wel mee. Iedere dag een keer of 40 ongeveer, zo’n beetje om het kwartier. Jaja…nobody said it was easy

Nu twee dagen bij tanken…de Chef is thuis, en houdt een oogje op de dreumes (en haalt nu ik dit schrijf lekker bonbons bij een chocoladewinkeltje) en dan proberen we na het weekend weer fris en fruitig aan een nieuwe week te beginnen.

Zucht….

13 comments

Geef een reactie

  • Je bent alles behalve een loser. Losers gaan n gevecht met zichzelf uit de weg. Jij gaat deze aan en daar is n hoop lef voor nodig. Het is een lange weg. Of zoals De Dijk zingt: “We zijn er nog niet, maar we zijn onderweg.”

  • Misschien is dat inderdaad wel knap. Ik wil het allerbeste voor mijn kids. En ik kan nu maar iets van 10% geven, en dat voelt echt zwaar belabberd. Er niet kunnen zijn voor je kinderen en dan vooral al zolang…dat is een naar gevoel.
    Ik ben niet trots op mezelf, vind mezelf een loser. Dat ik al zolang ziek ben 🙁

  • Ik vind het zo knap dat je aan je kinderen denkt als je hoofd zo volzit. Het lijkt zo vanzelfsprekend,maar dat lijkt me in jouw geval niet. Je mag echt een beetje trots zijn op jezelf hoor. xxx

  • O, chocola doet goed (-; (Het helpt ook tegen wratten, had mijn oudst in de Donald Duck gelezen ?! )

    En super dat man je even wat zorgen (gezorg) uit handen kan nemen. Kan dat niet vaker door de week, een betaald oppasmeisje, kennis of familie? Soms doet een uurtje rust al wonderen, hier ook hoor.

  • Ik las elders dat de doos bonbons goed geland is… 😉
    Goed zo.

    Ik denk dat je trots mag zijn op jezelf, juist ondanks al deze akeligheid. Je beschermt je kinderen. Je weet wanneer het je even boven de kop gegroeid zit, en je handelt daarnaar. Petje af.
    Makkelijk is het niet. Maar makkelijker wordt het.

  • Please don’t give up the fight
    For no reason, but your own
    I never said that the fight would be easy
    Because it won’t

  • En tóch mag je supertrots zijn op jezelf.
    Ik ben het op jou! 🙂

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 25 andere abonnees

%d bloggers liken dit: