Verrek! waar is de dreumes?

V

Ik heb het hier mooi voor elkaar sinds een week of twee (NOT!). Van het één op andere moment is mijn dreumes een soort van Sherlock Holmes geworden. Hij zit overal en nergens. Ik hoef maar een keer te knipperen met mijn ogen en hij is weer uit het zicht.
Ik heb handen en ogen te kort. En het is vermoeeeeeeeeeeeeeeeeeiend!

Hij is zo snel als water op zijn piepiekleine knietjes. En hij zit werkelijk O-V-E-R-A-L aan….zucht……………………..zuchterdezucht

Hij hangt aan de tafel of de stoelen, klimt op de salontafel. Zwaait met de openstaande deuren. Heen-en-weer….heen-en-weer, staat met één uiterst schattig voetje op de traptrede terwijl hij levensgevaarlijk achterover helt om naar mij te kijken. Ook stiefelt hij steeds naar de hondenmand…kijkt erin, steekt zijn handje uit, en prikt in onze hond. Die bewonderenswaardig- en geheel tegen zijn karakter in- heel geduldig is met de kleine schavuit. De hond kijkt zenuwachtig van mij naar de dreumes en weer terug. Je ziet in die bruine hondenogen dat hij het liefst met de baby wil gaan spelen. Maar de viervoeter weet, dat het vrouwmens die achter de dreumes opduikt hem vermanend toe zal spreken als hij blij uit de mand wil stappen om boven op de dreumes te duiken. Daarbij weet de hond dat hij met één grote zwaai door het vrouwmens weer in zijn mand zal belanden. Nog sneller dan het licht is dat vrouwmens (dat geloof je niet toch? hihihi)

Op zijn ontdekkingstocht vind de dreumes op de grond diverse zaken die rete interessant zijn. Een gevallen haarelastiekje, of een pen..whatever, you name it. Alles gaat tussen zijn vier tandjes door zijn mond in om vervolgens met geweld door zijn moeder uit zijn hamsterwangen te worden geklopt.
Ik krijg een PUNThoofd van mijn dreumes.

En dan denk je dat dat het enige is wat ik in de gaten moet houden.

Neeeeeeeeeeeeeeeeeee…………………… Dat zou toch te simpel zijn. En dat past tegenwoordig niet meer in mijn leven, simpelheid, nee nee, dat woord kennen we niet.

Dus, die dreumes is dus niet het enige. We hebben dan ook nog een viervoeter hier in huis. Die sleept alles naar haar mand wat van ons is. Dat gaat van slabbetjes tot sokken en zakdoeken, brieven, papiertjes. Meestal gaat ze er gewoon bovenop liggen. En heel af en toe kauwt ze erop en maakt het vervolgens stuk.

Dan……..hebben we nog zo’n viervoeter, die is sinds de verjaardag van de dreumes gek op de poppetjes van Little people, om daar natuurlijk de armen vanaf te knagen. Die kleine is pas een paar dagen 1 en alle vijf de poppetjes zijn al aangevreten.

Je moet het zo voor je zien dat als ik met het ene bezig ben één van de anderen iets aan het uithalen is. Dodelijk vermoeiend in mijn toestand. Ik ben op dit moment niet zo scherp als ik zou willen. Dus ik moet me enorm concentreren. Het belangrijkste is natuurlijk de dreumes. De dreumes mag niks overkomen. We sjouwen dus de hele dag achter hem aan. En proberen hem te behoeden voor alles wat gevaarlijk kan zijn. En dat is dan toch een hoop.

Af en toe krap ik me even achter het oor om me vervolgens te verwonderen over het feit dat ik nog twee kids heb. Die ook dreumes zijn geweest. Maar ik kan me niet herinneren dat die zo ondeugend waren. Misschien omdat het meisjes zijn? Die meisjes zette ik op een kleed in de kamer met om hun heen speelgoed en daar zaten ze dan zoet te spelen.

Maar die jongen…………………………………………………………. gutteguttegut…..
Dat is een heel ander verhaal.

Ik vind het uiteraard ontzettend leuk om naar hem te kijken hoe hij de wereld verkent. Geen kwaad woord over mijn dreumes. Dus al het bovenstaande gemekker van mij, heeft meer met mijn toestand te maken dan met mijn ubercute dreumes! 🙂

Zien jullie ook verschil tussen de jongensdreumes of meisjesdreumes thuis?

 

5 comments

Geef een reactie

  • Ik heb alleen twee meisjes, dus ik weet het niet. Die waren op zich al heel verschillend. En wij mekkerden ook 😀

  • tja, volgens mij heb je niet heel veel verschillen met jongens of meisjes…De ene jongen is rustiger dan het andere meisjes, en het ene meisje is baldadiger dan het andere jongeetje =D Wel merk ik dat mijn zoontje dingen doet, wat mijn moeder vervolgens niet herkent omdat die alleen kleine meisjes had 😉 Maar ik denk dat het ook vooral aan de persoonlijkheid van de kindjes ligt…succes…

    Hier trouwens ook een weglopertje…mijn kleine man is nu 3 en als ik hem niet continu (en dan bedoel ik….ik kan niet knipperen als ik zijn hand niet vast heb) in de gaten houd dan is hij weg….echt weg, zal hem een rotzorg zijn. Gaat gewoon in zijn eentje op pad!

  • Oudste was lief en rustig en vrolijk en kwam nooit met zijn fikken ergens aan. Wel viel hij constant gaten in zijn hoofd omdat hij vaak ongelukkig viel. Kon heel rap goed praten en zich goed verstaanbaar maken. Middelste klom overal op en af en kon heel driftig worden als iets niet lukte. Praten ging lang vooral in commando’s. Hij kon heel nukkig zijn. Jongste zit graag met haar fikken aan dingen waar ze niet aan mag komen, is dol op laadjes en deurtjes en doet alles wat we haar verbieden. Gillen kan ze ook, maar ze is vooral héél vrolijk. Er zit geen sekse logica in volgens mij hier.l

  • Het meisje was vooral altijd aan het communiceren ( gillen als het tegenzat, brabbelen…) oudste was fysiek altijd druk bezig en inventief, jongste is meer van de fijne motoiek, potloodjes in de dvd recorder, dat soort werk…

    Sterkte! (-:

By Lotus Lilly

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 26 andere abonnees

%d bloggers liken dit: