Verwarring

Een dag geen verwarring is een dag niet geleefd.

Het is even een beetje stil geweest hier.
De reden daarvoor was én sterker nog is: dat ik een beetje vastloop met een aantal zaken.
Mijn wereld is zo ontzettend klein en compact dat ik weinig afleiding kan vinden van mijn denkwereld/zorgen.

In de ochtend probeer ik het huishouden een beetje op gang te houden en de middag wordt aangewend om te slapen.
Een kwestie van overleven.
Geen zin om te bloggen. Geen zin om te fotograferen. Geen zin in tekenen. Geen zin. Nergens in.
En ik baal als een stekker, want er spelen wat dingen waar ik weinig aan kan doen maar die mij wel dag en nacht bezighouden.

Ook vandaag ben ik niet gespaard van verwarring. Ik kom net uit het ziekenhuis en de informatie die ik daar kreeg heeft ook weer het nodige
teweeg gebracht.
Je zou verwachten dat hoe kleiner je wereld is, deze ook goed onder controle te houden valt.
Vergeet. het maar.

10 Comments

  • sannah

    12 maart 2014 08:21

    Dat verdien je ook.

  • Nurse Martens

    11 maart 2014 18:44

    ♥ xx

  • Nurse Martens

    11 maart 2014 18:43

    Je bent altijd zo lief-positief, super, dank je! xx

  • Nurse Martens

    11 maart 2014 18:43

    Lichamelijk moe zijn is veel prettiger dan moe zijn in je hoofd…dat vind ik echt killing! bah x

  • Nurse Martens

    11 maart 2014 18:42

    Dat hoop ik ook, een lekker bakje koffie uit jouw toverapparaat kan wel eens wonderen doen, ik ga je appen om te zien wanneer je daar tijd voor hebt :-)xx

  • Nienke

    11 maart 2014 15:03

    Sterkte, lieverd! Dit is gewoon ruk: wel weten wat je graag zou doen (ook ter afleiding), maar er niet daadwerkelijk iets mee kunnen, omdat je hoofd in beslag genomen wordt door dingen die je alleen maar verder verwarren.
    Ik hoop dat de storm snel gaat liggen.

  • Sannah

    11 maart 2014 09:32

    Heel vervelend, zo even teruggegooid en beperkt te worden.
    Blijkbaar is je energie nu toch even nodig voor al die dingen die je bezighouden, in dat kleine wereldje. Dat zal niet voor niets zijn.
    Blijf adem halen en je zult zien dat je ongemerkt toch vooruit komt.
    Dikke hug!!

  • onnemeis

    11 maart 2014 09:20

    Herkenbaar lieverd. Die kleine wereld kan heel beklemmend zijn. Ik wens je sterkte. En een kus!

  • Ilona Dekker

    11 maart 2014 07:33

    Heel herkenbaar maar daar heb je niks aan. Vast ook erg vermoeiend dat voortdurende gevecht. Ik hoop dat het snel weer (als is het maar een klein beetje) met je gaat.
    Knuffel X

  • ingeborg

    10 maart 2014 23:02

    He jakkes, wat lijkt het me ontzettend vermoeiend om vooruit te gaan en dan ook ook steeds weer een stap terug te moeten doen. Naar dat je nu geen zin hebt in de dingen die je anders juist afleiding geven en fijn vindt om te doen. Balen! Ik hoop dat het gauw wat beter gaat. Sterkte! X

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: