Voor pampus

Een heel vervelend verschijnsel bij een depressie is de verschrikkelijke vermoeidheid.
Niet zomaar beetje duf, nee joh, gewoon het ene been niet meer voor het andere kunnen zetten.
Ook zijn de hersenen uitgeschakeld er is dan geen ruimte voor tv, radio of noem maar wat.
Normaal gesproken zijn die sowieso al niet prettig voor me maar in dit soort situaties ronduit storend.

Dus lag ik vrijdag de hele dag voor pampus, wat een ellende!
Vooral omdat ik voor vrijdagavond een avondje schouwburg in het verschiet had.
Kwam totaal niet uit maar ja, sommige dingen moet je gewoon doen ook al komen ze niet uit.
Die schouwburg trouwens, die zat hier niet in het dorp.
Daar moesten we nog serieus wat kilometers voor rijden.

Ik was zaterdag dan ook niet aanspreekbaar. Compleet oververmoeid en ontzettend niet te pruimen.
Ik sliep: werd wakker, ging wat eten en drinken deed een plasje, en ging weer slapen.
En zo ging het de hele dag door.
Het is al zo’n beetje standaard geworden dat ik de hele zaterdag voor pampus lig en de chef de zorg voor 1 of 3 kinderen heeft die dag.
Hij vindt het niet erg, vind het belangrijk dat ik rust en ik doe daar verder ook niet moeilijk over 🙂
Uiteraard deed de peuter nog een extra duit in het zakje door op een krankzinnige tijd wakker te worden ’s ochtends, zijn middagslaapje niet meer te willen en ’s avonds ook niet meer naar bed te willen.

Zucht……………

Het weekend werd afgesloten met een verjaardag. Het was supergezellig vooral omdat ik sinds een poosje een andere insteek heb met bekenden/familie/vrienden en wat nog meer.
Wat “dat” is laat ik in het midden, dat het werkt voor mij is het belangrijkste.

Daarnaast kreeg ik een poos geleden een hele goede tip van mijn therapeut waar ik direct al veel voldoening uit heb gehaald.
Als ik namelijk uit ga van mijn gevoel dan begin ik nergens aan en ga ik de deur ook niet uit.
Dus moet ik niet uitgaan van mijn gevoel. Niet teveel nadenken als er iets in de agenda staat.

En ik hoef ook niets leuk te vinden, als ik maar dingen onderneem!

4 Comments

  • Nurse Martens

    21 januari 2013 22:26

    Ik deed voorheen ook alles op gevoel en dat was heel fijn. Totdat ik geen fijn gevoel meer had sinds de PPD. Ik hoop dat het snel weer komt hoor.

  • Karin

    21 januari 2013 17:39

    Wel super van je dat je ondanks dat je eigenlijk geen zin hebt toch dingen onderneemt die in je agenda staan. Compliment!

  • Dionne

    21 januari 2013 07:02

    Die vermoeidheid. Zo naar. Daar heb ik ook nog steeds last van. Sterkte!

  • Zuster Klivia

    21 januari 2013 06:57

    Die moeheid herken ik. Ik stond ’s morgens al te janken onder de douche. Had geen idee hoe ik me de dag door moest slepen… Totaal op en leeg. Man, wat is dat een naar gevoel.

    Ik leef dus juist wél naar mijn gevoel. Als ik iets niet prettig zie, of het roept negatieve gevoelens bij me op, begin ik er niet aan. Dat leeft wel zo prettig voor mij na een half leven het alleen maar andere mensen naar de zin te hebben gemaakt.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: