Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

waarom niet?

w

Ik moest mezelf vandaag weer de dag doorsleuren.
Dus hing ik wat rond, gaapte wat en probeerde een middagdutje te doen wat wonderwel lukte!
Ik heb geen eigenlijk nergens puf voor.
Mijn gezinnetje is al blij dat ik op dit soort dagen een maaltijd bereid achter het fornuis.

Nu de beslissing van die instantie wat lucht geeft kan ik me nu ook voorbereiden op het afscheid van mijn werk.
Het is in wezen een gedwongen ontslag. Niet mijn keuze maar die van mijn werkgever.
En hij mag dat doen, als je twee jaar ziek bent mogen ze je op straat zetten.
Ik heb mijn werk altijd met plezier gedaan maar besef ook heel goed dat ik in de toekomst iets totaal anders  ga zoeken.

Ik bedacht me, dat het ook een uitgelezen kans is het overwinnen van mijn depressie en het boeddhisme meer samen te brengen.
De chef merkte laatst op dat hij vond dat ik ondanks de depressie behoorlijk wat mededogen en compassie had, iets wat je niet zou verwachten van iemand in mijn toestand.
Hij vatte samen dat het jarenlang beoefenen van de leer mij als mens beter door de depressie brengt.
Of je nu depressief bent of niet, boeddhist ben en blijf je, het is geen jas die je op een gegeven moment uit trekt.

Gisteren vond ik in mijn mailbox een aankondiging van een Zen symposium.
De afgelopen jaren heb ik veel van dit soort momenten voorbij laten gaan.
Maar nu heb ik geen moment getwijfeld, ik heb me opgeven.
Het is al op korte termijn dus dat wordt nog wel ff spannend, maar ik heb er echt zin in.

reacties

Geef een reactie

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Archief

%d bloggers liken dit: