Wat een flutdag!

Voor het creatieve project waar ik in verzeild ben geraakt kon ik nog wel wat knip en plakspul gebruiken.
Dus fietste ik vanmorgen mooi vroeg het dorp in.
Pontificaal op mijn route stond iemand die ik ken.
“hejjjjjjjjjjjjjjjjjj, hoeisssssssutttttt?”, riep ik toen ik dichterbij kwam.
“nie goe, ze isj weur vurtrokkeuh.”

Het ging dus niet goed met hem, z’n ‘wief’ was weer bij hem weg.
Uit goed fatsoen had ik de vraag gesteld maar ik had al spijt toen ik het eruit had gefloept. Een vraag stellen is tot daar aan toe, maar een hele poos luisteren naar het antwoord is niet zo eenvoudig. Maar goed, dat heeft niemand door. Ook deze persoon niet.
Ik kreeg een bak koffie én het verhaal van het vertrek te horen. Het klonk wel heftig. Politie erbij etc…en dat allemaal precies midden in het dorp. Daar zit je als ondernemer niet op te wachten natuurlijk.
Het verhaal bleef vervolgens wel de hele dag in mijn gedachten. Zo extreem allemaal, kinderen erbij betrokken etc. Ik kan daar niet zo heel goed tegen. Vraag me soms af hoe het toch kan dat sommige mensen nog steeds ouderlijk gezag hebben.

Vanmiddag was het weer eens tijd voor de bakfiets. Tussen de buien door trapte ik weer een paar kilometers rondom de casa.
Het ging opeens mis toen ik een schuine stoep op wilde rijden bij onze supermarkt.
De bak kantelde en ik viel van de bakfiets…landde op mijn voet en moest vervolgens met dat ene been de hele bakfiets tegenhouden. Om niet te vallen, ja. Mensen gilden om mij heen. Die zagen ons gaan…de dreumes hing gelukkig goed vast in de beugels.

Ik was er iets minder aan toe. De pijnscheut door mijn enkel was misselijkmakend. Ik zag ff sterretjes en voelde enorm veel pijn. Zoveel, dat ik niet op mijn voet kon staan.
Mensen verzamelden zich om mij heen. Ik hoorde alleen maar suizen.
Om iets van mijn waardigheid te redden kroop ik weer op de bakfiets. Bedacht me direct hoe ik in godsnaam die zware fiets vooruit moest zien te krijgen. Mijn trots zorgde ervoor  dat ik schijnbaar onaangedaan mijn route vervolgde. Een paar honderd meter verderop, buiten het zicht van mensen, kroop ik weer van de fiets en gilde een gefrustreerde gil.
Damn….wat een pijn had ik zeg…en ondertussen niet alleen in de enkel, maar het begon overal zeer te doen.
Maarja, ik was uiteraard onderweg naar de winkel dus fietste ik een paar minuten later maar weer terug naar die vreselijke schuine stoep. Ik parkeerde mijn fiets en deed een paar boodschappen. Moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik helemaal van slag was/ben. Ik kan weinig meer herinneren van het bezoek in de supermarkt en wat ik nu nodig had aan boodschappen.

Ondertussen is het avond. Ik krijg steeds meer pijn in mijn lijf en mijn enkel doet ook keizeer. En ik baal als een stekker!  Ik heb me vies vergist in de stabiliteit van die fiets.
Morgen maar eens even zien hoe groot de schade dan is aan lijf en leden.

5 Comments

  • jona

    16 juli 2012 10:23

    Ik had dit stuk van de week al gelezen, maar kon via mijn smartfoon niet goed reageren, dus nu even op mijn laptop (haha,wat een apparatuur in mijn huis…). Maar jezus, ik was echt geschrokken van je post! Gevallen met de bakfiets!Auw! Wat zul je geschrokken zijn! Ik voelde me eigenlijk ook altijd heel veilig op de bakfiets, maar ben door jouw post beter gaan opletten en zorg nu altijd dat de kinderen goed vast zitten. Bah zeg, gelukkig heeft je kleine engel niks. Ik hoop dat je je er niet door laat kisten en snel weer een stuk gaat fietsen.Liefs!

  • Mammalien

    12 juli 2012 11:51

    Au! Hoop dat het morgen beter gaat…

  • Myrna

    12 juli 2012 10:14

    Hè, wat een energievretende dag! En zo’n val met (bak)fiets gaat je ook neit in de koude kleren zitten. Hoe gaat het nu? X

  • Zuster Klivia

    11 juli 2012 21:15

    Koelen die enkel, echt doen! Anders is de kans erg groot dat je morgen een zwelling ter grootte van een mango op je enkel hebt. Wrs zijn je banden verrekt. Tip van de zuster… 😉

    Sterkte!

  • Kaatje

    11 juli 2012 21:04

    Ai, dat klinkt niet fijn! Hopelijk valt het morgen een beetje mee!

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: