Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Wat je zegt ben je zelf….

W

Als ik de teksten van Liselore Gerritsen lees voel ik me niet extra verdrietig ofzo.
Ik sta er wel van te kijken hoe treffend dit soort teksten zijn en dat ik mezelf daar ook in herken.

Mijn therapeut heeft de afgelopen jaren al een paar keer aan mij terug gegeven dat ‘ze‘ de moeder in mij niet kapot heeft gemaakt.
Dat dat één van de weinige dingen zijn die niet stuk zijn.
Dat is een mooi gegeven.

En wat ben ik daar blij om! want je zult maar drie kinderen hebben en dezelfde fouten maken?!
Of je zult drie kinderen hebben en ze niet mee geven wat zo ontzettend belangrijk voor ze is?

Het schijnt zo te zijn, dat sommige mensen hun kinderen meezuigen in hetzelfde patroon.
Die doen het bewust of onbewust ook weer fout, en creeren daardoor een kringloop van negativiteit.
Ik zie dat bij mijn oudste broer, die doet dat namelijk met zijn kinderen, beetje dom.

Ik denk dat er sprake is van enige intelligentie wat er voor zorgt dat er ook mensen zijn, die dit juist niet doen.
De indoctrinaties die je als kind mee krijgt hoef je niet je hele leven met je mee te dragen.
Zo kun je worden opgevoed door racisten en fascisten, maar het is  je eigen keus om dit over te nemen.

Ik ben opgegroeid met hele vreemde mensen.
Met ook dezelfde vreemde ideeën.

Maar ik heb altijd geweten dat die ideeën niet pluis waren.
Ik begreep al vroeg in mijn jeugd dat hun meningen en standpunten juist niet normaal waren.
Daarom heb ik die gedachten ook niet overgenomen.

Iets waar ik me groen en geel aan geërgerd heb – en geloof me, als ik er nu aan denk komt dat gevoel direct omhoog borrelen- is de kortzichtigheid.
Daar kan ik absoluut niet tegen.

Deze mensen hadden overal een mening over en stopten ook continu alles en iedereen in hokjes.
Mensen met een hoofddoek waren fout, ook mensen op sandalen waren abnormaal en als je knoflooksaus at was je ook niet helemaal goed.
En zo zijn er nog wel 100.000.000 voorbeelden die ik jaren aan heb moeten horen.

Wat een vertekend beeld hebben ze me opgedrongen en wat heeft dat toch ontzettend veel schade aangericht.
Er schiet mij geen enkel voorbeeld te binnen van een situatie waar ze wel positief over waren.
Voor haar was er sowieso niets zo leuk als mensen vol lul zetten en afkraken, ook haar eigen kinderen en het liefst in het openbaar, geen scrupules wat dat aangaat.

Ik ben heel anders dan het nest waar ik uit kom. Het zal mij een zorg zijn of jij met een theemuts op je kop naar buiten gaat of met een kaalgeschoren hoofd.
Als jij dat leuk vindt, dan heb ik daar geen mening over.
Als jij altijd op gympies loopt of op Birckenstocks, is dat prima toch?
Wie ben ik om daar een mening over te hebben?
Als jij liever in de auto zit dan fietst, moet je dat ook mooi zelf weten.
Wat kan mij dat nou schelen hoe jij je verplaatst?
En waarom zou ik daar weer een mening over moeten hebben?

Jouw manier van leven is jouw zaak en als het mij niet bevalt dan neem ik afscheid van je.
Misschien is dat jammer, maar wie weet juist goed.

Sommige mensen hebben apart gedrag, gedrag wat ik niet kan plaatsen.
Maar zolang ik niet weet wat de reden is………………….. kan ik ook geen standpunt innemen.
Want ik ga geen dingen invullen voor een ander!

Als je mij de ene keer wel groet, en de andere keer niet, tja, dat kan opzet zijn, maar dat hoeft toch niet?
Misschien had je je bril niet op en zag je me niet, of zat je hoofd ergens anders.
Waarom zou ik daar direct het slechte van denken?

Ik moet zeggen dat het beoefenen van het boeddhisme mij met deze manier van denken ook helpt.
Ik heb geen zin om mijn geest te laten vangen in doctrines en stigma’s, ik wil een vrije geest, en zoiets creëer je zelf.
Ongeacht wat je hebt meegemaakt in je leven, kijk maar naar Mij!

Er is geen excuus om negatief of veroordelend in het leven te staan.
Of om overal maar een mening of een oordeel te hebben.
Het is helemaal niet nodig om standpunten in te nemen.
Wat je vandaag denkt kan morgen weer anders zijn.

Uiteindelijk krijg je een kop als een zure pruim als je altijd zo negatief doet.
Daar word je zowel van binnen als van buiten geen mooi mens van.
En belangrijker nog: wat is het voorbeeld wat je je kinderen geeft?

Het allerbelangrijkste in het leven is het geven van liefde en respect.
Als je liefdevol omgaat met alle mensen die je kent en daarnaast hun leven respecteert dan geeft je het beste voorbeeld, en ben je ook een plezierig mens om mee te vertoeven.
Iedereen wil met respect behandelt worden, en dat begint bij en met jezelf.

Ongeacht hoe je bent opgevoed of welke ideeën je hebt meegekregen.

reacties

Geef een reactie

  • Super, zoals jij in het leven staat, zoals je dat beschrijft. Niet veroordelend, wel kritisch en niet klakkeloos overnemend wat je thuis hebt geleerd (….)

    (Best interessant trouwens waarom de een dat wel doet en de ander niet, want dat mensen met “slechte” ouders zelf ook vaak geen goede ouders zijn is een feit, helaas?!)

  • Goed zo. Het kost heel veel moeite om dingen anders te doen dan je bent gewend. Om patronen te doorbreken.

    Ik weet er -helaas- alles van.

    Ook ik ben iemand die eea héél anders doet dan hoe ze het gezien en beleefd heeft.

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 24 andere abonnees

%d bloggers liken dit: