Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Zijden draadje

Z

POEF !! de psychiater prikte vanmiddag direct op mijn allerzeerste plek.
Hij benoemde het, vertelde er nog wat over en keek mij vervolgens heel erg lang aan.

Ik hield me groot, maar voelde dat er van binnen iets knapte.
Toen ik niet veel later in de auto stapte begon ik te huilen en daar ben ik nu na drie uren nog niet mee gestopt.
Ik voel me zo intens verdrietig, het doet zo ontzettend veel pijn…

Dit is weer zo’n moment dat het van mij niet meer hoeft.
Ik vind het wel prima zo, het is gewoon niet te verdragen.
Ik ga helemaal kapot van de emoties die worden opgeroepen.
Gewoon doodgaan lijkt dan zo’n mooie uitweg.

Wat een ontzettend aanlokkend idee.
Dan is in één klap alles voorbij.

Waarom ben ik opgegroeid bij mensen die mij geen bestaansrecht hebben verleend?
Waarom hielden ze gewoon niet van mij?
Deze mensen: die pretenderen christen te zijn, hebben zonder blikken of blozen alles fout gedaan wat  je als ouder fout kan doen.
Waarom heeft nooit iemand ingegrepen?

Ik was zó kwaad toen ik het ziekenhuis uitliep.
Want wat moet ik deze mensen nu nog voor rechten geven?
Dat ze eigenlijk wel graag tijd willen doorbrengen met mijn kinderen, hun kleinkinderen?
Geef mij eens één goede reden waarom ik aan dat verzoek zou voldoen?

Ondanks dat ik dit lijden echt maar nét volhou: voor mijn gevoel hang ik met 1 vinger aan een zijden draadje, voel ik ook vechtlust.
Ik vertik het nog steeds, dat het negatieve de overhand krijgt.
Nu ik zo vol met mijn kop de bodem van de put heb geraakt, wil ik ook nog een keer voelen hoe het is om hier bovenop te komen.
Ik wil mijn kinderen en nog zoveel meer mensen ooit eens laten weten, of laten zien, dat het mogelijk is  om uit deze shit te kruipen.  

reacties

Geef een reactie

  • Ik ben het eens met Nienke, je komt er. Je bent er nog niet, maar je bent onderweg (tekst van De Dijk) Denk aan je!

  • Kwaadheid wordt vechtlust, vechtlust wordt acceptatie/rust, en dan… verder. Met als het ware een hele nieuwe basis: stevige(re) fundering.

    Je komt er, lieverd.

    En je bepaalt helemaal zelf wie jouw kinderen mag zien. Voelt het voor jou niet okee, vertrouw je het niet, brengt het teveel omhoog: laat gaan, zeg nee. Je hebt het volste recht!

  • Moeilijk joh. Dit zal niet zomaar niet meer je allerzeerste plek zijn.

    En dat ´deze mensen´ tijd met jouw kinderen willen doorbrengen … lieve meid, ik kan me zo goed voorstellen dat je dat níet ziet zitten. Sommige ´rechten´ worden verspeeld. Ik denk werkelijk niet dat je dat verder hoeft te onderbouwen, ook niet naar jezelf toe.

  • Ook ik ben er weer stil van. Kan me er geen voorstelling van maken hoe het moet voelen om je al zoveel jaren somber te voelen. Ik denk aan je (voor wat het waard is). Knuffel van mij voor jou.

  • Eric zegt het het al. En het kan. Je kan hier uitkomen. Maar het is oneindig veel makkelijker gezegd dan gedaan. Veel kracht lieverd!

  • Lieverd, dat laatste is ook het enige juiste wat je kunt doen. Hoe moeilijk ook, er boven staan. Dat verdien jij op de eerste plaats, maar ook jouw prachtige kinderen, jouw lieve superChef… en ik ook een beetje. Omdat ik van je hou en jij mijn beste vriendin bent.
    Daarom.. <3

  • ik ben er stil van, zou zoveel willen zeggen en toch weer niet.
    Een hele dikke knuffel!

By Lotus Lilly
Lotus Lilly Living a Rollercoaster life

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 21 andere abonnees

Archief

%d bloggers liken dit: