Categorieën
Dagelijkse beslommeringen

Die aap lijkt op je oma

Ik groeide op in een gezin waar racisme hoogtij vierde. Mijn ouders waren en zijn tot op heden vreselijke racisten. Als kind had ik het er moeilijk mee wat ze allemaal zeiden over andere mensen.

WW2 en met name HItler en zijn gruwelijke kameraden kwamen bijna dagelijks ter sprake. Ik heb er vaak over gesproken tijdens mijn therapiesessies de afgelopen jaren. Het doet wel wat met een mens als je opgroeit tussen zulke figuren.

Mijn ouders en hun kinderen hebben nauwelijks meer contact. 1 van hun kinderen trouwde met een Chinees/Surinaamse en een ander kind ging na de scheiding aan de wandel met een Marokkaanse schone.

Ik zelf trouwde met een Surinamer. Het lijkt erop dat wij als kinderen toch ons verstand hebben gebruikt in tegenstelling tot onze opvoeders.

Eén van de laatste keren dat mijn pa contact had met mijn echtgenoot en mijn zoontje was toen hij samen met hem door een boekje bladerde, een aap zag en tegen mijn zoontje zei dat die op zijn oma leek. De maat voor mij was vol. Opgedonderd uit mijn huis en mijn leven.

Nu de hele wereld op de kop staat door het overlijden van George Floyd ging ik met echtgenoot het gesprek aan over racisme. Want ik wist dat hij er als kind mee te maken had gehad maar hoe was dat tegenwoordig eigenlijk?

Mijn echtgenoot staat dichter bij de slavernij dan jij en ik. Zijn overgrootoma is als slaaf uit Africa gehaald en naar Suriname gedeporteerd. Daar zijn gruwelijke dingen met haar gebeurt. Ik ken de verhalen maar ga er hier niet over uit wijden.

Iedereen wil er vandaag de dag wat over zeggen, eerder ging het dag in dat uit over Corona, en nu staan alle talkshows strak van het onderwerp Racisme. Iedereen met een kleurtje wordt op tv gehaald en kan eindelijk alle kommer en kwel vertellen waar ze blijkbaar al jaren mee te maken hebben gehad. Gemakshalve vergeten we dat er mèèr bevolkingsgroepen in bijvoorbeeld Nederland zijn die enorm worden gediscrimineerd, het zijn niet alleen de mensen met een kleurtje.

Het enige wat ik hier dus met enige terughoudendheid over wil zeggen is dat we niet mogen vergeten dat er zoveel meer groepen mensen zijn die het enorm moeilijk hebben, en dat de nadruk wat mij betreft wat meer mag worden verlegd dan alleen naar de term BLM.

Durf jij je hierover uit te spreken?
XoXo

Categorieën
Dagelijkse beslommeringen

Follow up

Het begint allemaal langzamerhand weer normaal te worden buiten maar voor mij is er nog niet zo heel veel verandert.

Ondanks dat ik goed ben hersteld van de ellende van de afgelopen jaren is ‘angst’ iets waar ik mee op sta en mee naar bed ga. Misschien is dat iets wat meer tijd nodig heeft om te normaliseren. Het is niet prettig om snel in de stress te schieten of angstig te zijn voor dingen buitenshuis. Mensen om mij heen lijken het leven weer meer te omarmen dan ik doe. Er worden plannen gemaakt voor feestjes en vakanties, bijeenkomsten en werk en ik durf niet eens een supermarkt in. Laat staan te gaan sporten. Gegijzeld zijn door angst werkt verlammend.

De tuin is een goede afleiding al heb ik de afgelopen week mijn tuin langzamerhand naar de vernieling zien gaan. De zware kleigrond heeft enorm te lijden gehad onder de droogte. Een deel van mijn uien en knoflook is verloren gegaan. De scheuren in grond waren breed genoeg om een schroevendraaier in te laten verdwijnen. Ik kid you not.

Er staat nog genoeg waar ik wel wat mee kan, want het regent momenteel en dat is prima. Wat ook prima gaat is de vermeerdering van de kippen. Er worden wekelijks nieuwe schattige kuikens geboren. Het zal nog lastig worden om ze uiteindelijk te verkopen. Een deel mag blijven, ruimte genoeg maar ze kunnen niet allemaal blijven.

Kijk dat mooie beestje eens, ik vraag me af welke kleur straks de overhand heeft.

Fijn weekend

XoXo

Categorieën
Moestuin

Webshop

Ik heb sinds deze week een webshop gemaakt voor de spullen die ik van mijn tuin heb geoogst. Ik heb de tincturen er nog niet in gezet maar als daar belangstelling voor is dan kan ik die ook in de webshop opnemen. De komende maanden zal ik er de zelfgemaakte crèmes inzetten waar de geneeskrachtige Calendula in verwerkt wordt.

Hier is de link http://www.moestuinlilly.nl

Neem gerust een kijkje en als je vragen hebt dan hoor ik het graag 🙂

XoXo

Categorieën
weekfoto's

De week in foto’s #4

Ik kocht dit krukje via Marktplaats, erg bij mee want ik was er al een poosje naar op zoek. Iemand een idee hoe dit type krukje heet bytheway?
Zomaar een foto van een roos uit onze tuin. Niks bijzonders, wel mooi.
Kuikens! Hier naar kijken verveelt nooit. En hoe groter ze worden hoe leuker het is.

Ik was vergeten hoeveel werk er zit in het hebben van kuikens. Want het gepiep van de kuikens brengt allerlei problemen aan het licht in de hokken. Kuikengepiep trekt ongedierte aan, ik ving afgelopen week twee ratten, en ik zal daar nog vele van vangen helaas. Daarnaast hebben alle kuiken straks ook ruimte nodig om buiten rond te scharrelen. Ik heb straks 5 kippen met kuikens en ze hebben allen een ruimte nodig waar ze ook ’s nachts veilig kunnen zitten. Dat is een leuke klus. Het is ieder jaar weer een uitdaging om zo’n logistieke operatie in goede banen te leiden, met name met het materiaal waar ik mee moet werken. Ik ben nogal van het hergebruiken van hout en andere materialen maar zoals je daarmee kan verwachten voldoet dat vaak niet aan de afmetingen die je nodig hebt.

Het is passen en vooral meten om dergelijke verblijven te bouwen. Maar laat ik voorop zeggen dat dat echt aan mij is besteedt. Ik heb de aflopen jaren ook al veel gebouwd en verbeterd. Het blijft alleen een terugkerend klusje ieder jaar. Omdat het tijdelijke oplossingen zijn tot de kuikens worden verkocht. Ze blijven sowieso 8 weken bij hun moeder rondlopen en daarna zie ik wel wanneer ze weg doe. Soms wacht ik wel maanden met de verkoop. Ik wil dan eerst zien hoe sommigen uitgroeien tot volwassen kip. Ik wil natuurlijk ook mooie beestjes houden. Maar hoe ouder ze worden hoe meer ruimte ze nodig hebben.

Nadien breek ik alles weer af en breng ik de ruimtes terug in de oude staat. De tuinbuurmannen staan er vaak hoofdschuddend bij te kijken. Ze vinden dat ik veel werk aan haal, en ik begrijp dat als je 80 bent dat ook als een flinke klus ziet. Ik ben alleen stukken jonger en draai er mijn hand niet voor om. Een dag niet geklust is een dag niet geleefd zeg ik altijd maar.

Nieuw shirt
Hemelvaart op de moestuin, ik liet de jongste de lintbloemen plukken van de Calendula. Hij was er met amper twee minuten al zat van. Ik heb de klus afgemaakt. Ondertussen heb ik een voorraad Calendula waar je U tegen zegt. Maar goed, wie wat bewaard die heeft wat. Komt misschien nog wel van pas komende maanden.

Ik keek gisteren met angst in mijn hart naar de beelden van hoe een een deel van Nederland Hemelvaart heeft doorgebracht. Mijn angst rondom Corona was net wat aan het afzwakken maar is bijna op volle kracht terug. Ik kijk huiverig naar de komende weken en maanden. HOe gaat dit zich ontwikkelen nu de teugels weer gevierd mogen worden.

Fijn weekend! nog plannen?

XoXo

Categorieën
Moestuin

De week in foto’s #3

Er liggen plannen om het huis te verbouwen (huis is gebouwd in 1902) en de vloer moet worden vervangen. Een flinke klus waar erg veel bij komt kijken. De hele benedenverdieping moet eruit inclusief de huidige keuken. We krijgen er straks wel vloerverwarming in. Maar de verbouwing an sich is nogal een een ‘dingetje’ qua logistiek. Deze week stond in het teken van het maken van een stappenplan, het bedenken wat voor soort keuken we erin willen enz enz…

Mijn zoontje ging weer naar school afgelopen maandag. Hij had er enorm veel zin in. Het was uiterlijk voor hem ook een fijne dag om zijn vrienden – en het meisje waar hij heimelijk verlief op is – weer terug te zien.
Ik vertrok meteen richting tuin. De aanhoudende droogte zorgt al voor wat problemen op de zware kleigrond en ik leende van mijn tuinvriend een aggregaat en dompelpomp om mijn land te besproeien.
Uren later, waarbij ik stijf stond van de spier- en rugpijn was het tijd voor koffie.
Koffie met het laatste stukje chocolade wat ik voor moederdag kreeg.
Een pasgeboren kuikentje. Bij uitkomst zijn ze nat. En ze gelig met grijs. Dat komt omdat de huid van een zijdehoen grijs is. Dan lijken ze vies maar dat is natuurlijk niet zo. Het kuiken wordt net zo mooi als de moeder op de achtergrond. En dat is een plaatje hoor….De moeder heeft trouwens wat geel in haar vacht rondom haar bek. Dat is omdat ik haar tijdens het broeden vloeibare (gele) vitamines geef. Een kip komt die weken nauwelijks van het nest af. Ze eten vrijwel niks en drinken ook nauwelijks. Ze verzwakken daarom nogal behoorlijk. Daarom probeer ik haar via het water gezond te houden.
Dit kuikentje is een paar uur oud en ondertussen mooi opgedroogd.
ik maakte Surinaamse kip. Een heerlijk en simpel gerecht wat gretig aftrek vindt hier in huis. De borden worden nog nèt niet afgelikt 🙂

Fijn weekend! jullie nog plannen?

XoXo

Categorieën
weekfoto's

De week in foto’s #2

Ik ontdekte dat de koffie beter smaakt uit dit kopje. Heeft met het kopje te maken, of met mijn liefde voor de producten van Rituals.
Daar zit ze, onderweg naar de dierenarts. Wat hieraan vooraf ging was een pittige aanval van een Pitbull-achtige hond die losliep terwijl ik haar uitliet. Zij liep braaf aan de riem, sterker nog, ze zat nietsvermoedend te plassen toen ze plots werd aangevallen. Achteraf vroegen mensen me of ik geen trappen had uitgedeeld aan de pitbull. Nee. Dat is niet hetgeen wat er in je opkomt als twee honden met elkaar vechten. De kan is namelijk groot dat één van de honden jou toevallig even meepakt tijdens het bijten.
Op mijn verzoek kreeg ze een muilkorf om. Omdat ze ontiegelijke pijn had en ik haar blind vertrouw maar je moet een hond die pijn heeft niet onderschatten. In deze Corona- maatschappij kwam het er ook op neer dat ik haar volledig in mijn armen hield terwijl de dierenarts -zonder verdoving – de wond in haar achterpoot ging hechten. Normaliter is er een assistente – of twee die helpen. Nu waren het de dierenarts en ik. De dierenarts moest hard lachen toen ik opbiechtte dat hij de eerste persoon was sinds de uitbraak, die ik in het wild van dichtbij zag.
Zo mak als een lammetje op de terugweg. Met een dikke prik in haar kont met pijnstilling en antibiotica. We hebben de rest van de dag weinig van haar gezien.

Dit zijn de calendula lintbloempjes die rechts- vers geplukt zijn en links- gedroogd zijn door de zon. Als ze helemaal verdroogd zijn zet ik in de olie waar de geneeskrachtige stoffen in de olie kunnen trekken.

Hier zitten ze al een paar weken in de olie. Ik laat het een week of 4 misschien zes trekken voordat ik het ga gebruiken in de crèmes / zalven en lippenbalsem.
Kijk! Mondkapjes. Ik vond ze tussen mijn spullen op de tuin. Wie weet ga ik ze zelf maken. Dan zien ze er zeker flitsender uit dan deze 🙂
Ik maakte Soto soep. Een vullende soep met: rijst, ei, taugé en gebakken uitjes. Heerlijk!

Fijn weekend XoXo

Categorieën
weekfoto's

De week in foto’s #1

Lieve post ❤ (envelop)
Lieve post ❤ (inhoud)
De oudste maakt zich zorgen over haar vakantie, ik stuurde haar deze foto door.
Mijn gevleugelde vriendinnen zijn begonnen met broeden, binnenkort zijn er kuikentjes
Hier houd ik ook zo van….het buis ruikt weer heerlijk.
Vorig jaar was deze snuit nog zwart, nu wordt hij al aardig grijs.
Mijn jongste heeft het fotograferen ontdekt.
Need I say more 🙂

Fijn weekend

XoXo

Categorieën
Fijne dingen

Erbarme dich

Wie kent dit wonderbaarlijke mooie muziekstuk niet uit de Matthäus passion? Ik kende de uitvoering niet die ik laatst opgestuurd kreeg in een mail vanuit het Zencenter waar alles momenteel stil ligt. Als ondersteuning krijgen Sangaleden die daar behoefte aan hebben wekelijks een ‘aanmoediging’ toegestuurd via de mail. De mooie en ontroerende woorden die naast dit muziekstuk werden meegestuurd hebben me wat rust gebracht.

Onderstaande versie die ik opgestuurd kreeg, bracht meteen de tranen aan het rollen, want manmanman….dit raakte me in mijn ziel. Op Applemusic vond ik de artiest en het album en draai de cd ondertussen vaak. ik kom er helemaal van tot rust. Ik zal de link hieronder delen.

Even terug naar de wekelijkse email vanuit het Zencenter. Het is fijn te lezen dat de Zenmeester de moeite neemt ons te ondersteunen in deze crisis. Deze toestand brengt nogal wat “Dukkha” (lijden) met zich mee. Iets wat onder normale omstandigheden al een opgave is om mee om te gaan en nu helemaal. Alle Zenprogramma’s die worden aangeboden liggen stil, waaronder ook de mijne die ik in de maand mei zou volgen.

Op zoek naar ‘Zen?’ misschien heb je hier wat aan KLIK

XoXo

Categorieën
WTF?!

Duivels dilemma

Ik verwijderde mijn social-media accounts. Om mezelf te beschermen tegen de mededelingsdrang van mensen in crisistijd.

Ik zag mijn buren de afgelopen weken met corona boodschappen doen. Ik zag anderen ‘gezellige’ dingen ondernemen met hun kinderen in gebieden waar je de 1.50 meter niet kan handhaven. Iemand was trots op haar nieuwe nagels; want de nagelstyliste was ‘gewoon’ open.

Ik zag foto’s van verjaardagen voorbijkomen en nog zoveel meer. Ik irriteerde me kapot en kreeg spontaan een hekel aan bekenden, vrienden en buren cq kennissen. Gisteren sprak ik iemand op mijn tuin, ik houd een meter of 6 aan, die meedeelde ‘gezellig met haar zus te gaan shoppen.’ Moeders ligt net een week onder de grond, gestorven aan corona.

Mijn zoontje, echtgenoot en ik zitten al ruim 5 weken als brave burgers binnen terwijl ik niet eens de straat uit kan lopen zonder over de samenklittende buren te struikelen. Ik begrijp het niet. Het lijkt alsof iedereen de opgelegde maatregelen niet serieus wil nemen. Ik hoor het mensen zelfs hardop zeggen. Daar zakt mijn broek van af.

Social media is dus verleden tijd. Misschien zelfs voltooid verleden tijd. En met het verdwijnen van de social media verdwijnen ook een hoop mensen in real life, want ik ben echt teleurgesteld in de mensheid, en hoe ze omgaan met een crisis als deze.

Categorieën
Dagelijkse beslommeringen

Nieuwe activiteiten

Ik heb het lezen weer ontdekt. Ondertussen al een boek of drie verslonden deze week. Herman Koch is op dit moment mijn favoriet. Voor de ‘C’ kon ik overdag genieten om te gaan zitten met een leuke serie op een Netflix/Videoland/Amazon Prime/Npo plus, ben er vast nog eentje vergeten. Tegenwoordig word ik er niet warm of koud meer van, èn ik heb denk ik alles al gezien wat me wel leuk leek.

Als iemand een leuk boek weet dan hoor ik het graag in de comments, wil er wel bij zeggen dat ik niet op zoek naar een boek met een lading. Oorlog, trauma, verlies, dood of verderf is niet aan mij besteed momenteel. Beetje luchtig doet het beter. Heeft met mijn mindset te maken. Misschien een tip voor sommigen: op vpro/boeken staan interessante achtgrondartikelen en boekentips. Het programma is recent -januari 2020- gestopt maar er is voor jaren terug te lezen.

Het jufje spelen gaat dankzij de nieuwe printer ook een stuk makkelijker. Eerder moest ik boeken en schriften nakijken terwijl ik op mijn mobiel het antwoordblad probeerde in te zoomen. Nu liggen de antwoorden netjes op een door mij verstopte plek en kan ik alles in een vloek en een zucht doorkrassen. Het zet me wel aan het denken dat schoolwerk. Het ziet er anders uit dan hoe ik het vroeger moest maken. Rekenen is bijvoorbeeld veel visueler en m.i. een stuk ingewikkelder op die manier. De kleuter heeft een handschrift waar je weinig Nederlands in kan ontdekken. Het had ook heel goed Oudgrieks kunnen zijn. Maar goed, we houden de quarantaine aardig goed vol. Kan niet wachten tot iedereen ooit weer overdag foetsie is en de casa alleen voor mij en de honden is.

Nu ga ik snel weer terug naar de keukentafel, sommen nakijken.