Kids

Kanker

Hij leeft al heel wat jaren in reservetijd sinds er in 2005  een agressieve vorm van bloed/botkanker (Kahler) werd gevonden.

De afgelopen jaren waren er continu zorgen over zijn gezondheid maar ondanks alle pijnen en kwalen was en is er niemand zo positief ingesteld als hij: mijn schoonvader.

Begin van dit jaar was de Kahler terug, er volgde een aantal pittige bestralingen en hatsiekadee, het ging de goede kant weer op.

Gisteren vond er weer en onderzoek plaats en terwijl  hij nog in de verkoever lag werd de familie gebeld en met spoed naar het ziekenhuis geroepen.
Uit alle hoeken van het land kwamen de broers (4 in totaal) naar het ziekenhuis gesneld om pa en ma bij te staan bij het slechte nieuws.

Ik zelf had niet veel tijd nodig om het nodige te regelen om ook naar het zknhs te gaan.

In het zknhs was het een droevige toestand. Iedereen was aangeslagen en verdrietig. Behalve pa zelf, die keek rustig en beheerst  vanuit het zijn bed naar de groep met mensen die om het bed heen stonden.

Darmkanker. Het zit op een heel ongelukkige plek. En pa is verzwakt door het bloedverlies wat er al een poosje schijnt te zijn.

Maandag gaat er een groep dokters overleggen wat – en nog erger- óf ze nog iets kunnen doen.

Bestralen is bijna niet mogelijk met zijn voorgeschiedenis, een operatie zal hij hoogstwaarschijnlijk niet overleven.
Ohja, en stel dat er uitzaaiingen zijn: dan is er sowieso niets meer te doen.

Iedereen is bang voor wat er komen gaat. En pa is zelf ook heel verdrietig, maar dat zien de kinderen natuurlijk niet. Dat is hij stiekem als iedereen weg is. Dan huilt hij dikke tranen omdat hij mijn kleuter niet meer zal zien opgroeien, er geen herinneringen meer bij zullen komen voor beiden.

Ik ben ook ongelooflijk verdrietig. Ik hou van pa en ik hou van ma. Het zijn mijn ouders niet maar ik voel diepe liefde voor ze. Ik heb nooit van dichtbij zulke mooie liefde gezien tussen twee mensen, en niet te vergeten hun kinderen.
Ook gisteren was ik weer geroerd om te zien hoeveel liefde er is in het gezin, ik ken dat niet, maar geniet er des te meer van om het te zien en er een klein deel van uit te maken.

Voor nu is iedereen voorzichtig opgelucht, dat we nog niet weten hoe hij ervoor staat. Dat zal komende week wel duidelijk worden.

En hoe dan verder ………………..

 

7 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: