Categorieën
Kids

Dichterbij dan ooit

De puber was zestien toen ze hier weg ging en bij haar vader ging wonen. Ondertussen is ze ruim 18 en geen puber meer. Het is een jong volwassen vrouw geworden. De laatste maanden is het contact beter dan ooit. We spreken elkaar bijna dagelijks zowel via de telefoon of via een appje.

Vanmiddag kwam ze hier lunchen en volgende week gaan we samen uit eten. Een vakantie naar de zon in het voorjaar is ook al ter sprake gekomen.

Ik heb helemaal niets te klagen als het over ons contact gaat. Voor haar ligt het iets anders. Haar vader heeft het er wel moeilijk mee. Waarom is mij een raadsel. Misschien had hij liever gezien dat ze het contact met mij definitief had verbroken. Wat daar de winst voor hem in zou zitten weet ik niet.

Feit is dat ze niet eerlijk kan vertellen dat ze me gezien heeft. Het laatste wat je met een kind moet doen is mindfucken en ik ben sowieso niet iemand die dan aan het kind gaat trekken zodat het alleen maar lastiger wordt om keuzes te maken. Hij denkt daar anders over.

Om een voorbeeld te noemen: haar verjaardag. Ik wilde dit graag met haar in ons gezin vieren. Om niet in haar vaders vaarwater te zitten had ik haar de volgende opties geboden:

  • de avond vóór haar verjaardag champagne drinken of wijn, noem maar iets…omdat het dan mag!
  • de ochtend van haar verjaardag uitgebreid ontbijten buitenshuis of
  • lunch buitenshuis of
  • diner buitenshuis
  • en als laatste konden we op de avond zelf ook nog wel iets verzinnen

Dus wat haar vader ook voor feest in gedachten had, ze had genoeg opties over om met ons een moment te kiezen.

Uiteindelijk heeft haar vader het haar heel gemakkelijk gemaakt. Er werd gewoon niets voor haar georganiseerd op de dag zelf. Pa bleek achteraf met vrouw uit eten te zijn geweest. Het feest wat ze een week later gaf voor haar vrienden heeft ze geheel zelf moeten betalen, van de drank tot de hapjes en versieringen.

Ze heeft het er nog over. Met een brok in haar keel.

Het sujet heeft haar al vaak teleurgesteld maar dat hij niks heeft gedaan met – en op haar verjaardag, nog geen stukje taart, is wel het meest trieste van alles.

Ze is lijfelijk verder weg maar dichterbij dan ooit ♥♥♥♥

0 reacties op “Dichterbij dan ooit”

Heel herkenbaar voor mij, maar dan met een zoon. Ik kan het ook niet begrijpen waarom mijn ex niet kan hebben dat mijn zoon, nu zelf papa, contact met zijn moeder wil hebben. Ook hij heeft ervoor gekozen om bij zijn vader te wonen en nog steeds ,jaren later, is er die dreiging van mijn ex.

Je wilt als moeder je kind beschermen tegen de boze buitenwereld, als blijkt dat ‘vader’ ook rare streken heeft geeft dat een machteloos gevoel.

niets is zo erg als dat je kind bij je weg gaat op een leeftijd waarop je ze nog helemaal niet los kunt en wilt laten. Het is daarom een geruststelling dat het goed gaat met haar.

Nou ja zeg, wat een rare kwestie. En je kind van net 18 zelf het feest laten betalen. Ik geloof dat ik daar al helemaal niets van begrijp. Wat moeilijk voor haar dat ze niet eerlijk kan en mag zijn over het contact met jou.

Ja he? Dat is het ook voor haar. Ze heeft geen zin in confrontaties. Uiteindelijk is het een grote fout geweest om te verhuizen. Ik had haar gewaarschuwd maar in dit geval was het ook goed dat ze nu zelf ziet hoe hij is.

Laat een reactie achter bij mijnschrijvingen Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.