De Toestand

Onverwacht bezoek

Afgelopen donderdag was het een drukte van belang in mijn huis. De enige persoon die ik verwachtte was een man die de fiets kwam ophalen de rest van de mensen was een complete verrassing.

Ik begon dus spontaan te zweten na het zoveelste klopje op het raam en de tiener die de keuken in kwam vluchten met de mededeling dat er iemand van de huisartsenpraktijk aan de deur stond. Er sprongen van allerlei scenario’s door mijn hoofd, wat ik al eens eerder had toen de politie aan de deur stond. Het zijn mensen die je niet verwacht en wat meestal slecht nieuws kan betekenen.

Bij de voordeur stond een vrouw die ik nog nooit had gezien maar ze wist een boel van mij dus liet ik haar binnen. Een nieuwe praktijkondersteuner bleek na een korte introductie. Ze kwam eens pols hoogte nemen omdat ik niet niet reageerde op de brieven die me waren toegestuurd en de gedateerde telefoonnummers die in hun systeem bleken te staan. Ze had ook nog een e-mailadres waarvan ze zich afvroeg of dat nog de mijne was.

Het schaamrood bleef het gehele bezoek op mijn kaken staan.

Het was waar wat ze vertelde. Ik heb de brieven op een mooi stapeltje liggen met dingen die ik ‘nog’ moet oppakken. De jaarlijkse diabetescontrole waar ik geen gehoord aan had gegeven lag al maanden achter me en ik negeerde de oproepen die ik van ze kreeg per post om toch naar het lab te gaan en daar bloed en urine te laten testen.

Ik informeerde haar over mijn angst voor de uitslag van de testen. Ik heb genoeg aan mijn hoofd en om er nu ook nog de medische molen van diabetes bij te krijgen. En ja, ik weet heus wel dat ik als een struisvogel mijn kop in het zand steek en enorm veel risico’s neem om door te gaan met leven zonder te weten hoe het nu is gesteld mijn té hoge cholesterol en aan diabetes grenzende bloedsuiker.

Tijdens het bezoek werd het al duidelijk dat ik geen ruimte kreeg om er nogmaals tussenuit te knijpen. Er staat een afspraak gepland dat er een laborant aan huis komt bloedprikken…….en ze toverde ook een potje met een sticker met mijn info erop uit haar tas voor de urine die samen met het bloed mee terug gaat naar het lab.

Aan de ene kant een opluchting dat het nu op korte termijn geregeld is en ik er niet langer tegenaan hoef te hikken. Aan de andere kant is en blijft het een gedoe waar ik NIET op zit te wachten.

0 reacties

  • nsvm78

    Ik snap je! Maar ik snap de huisarts ook dat hij toch graag wil dat het goed met je gaat en via de praktijkondersteuning een bezoekje laat doen op deze manier hoopt dat je toch indien nodig de juiste medicatie en zorg kunt krijgen. Succes met deze onverwachte hobbel en ik hoop op een goede uitslag voor je!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: