Kids

huisarts

“Waarom kunt u de wond niet behandelen?” was mijn zeer terechte vraag vanmorgen aan de huisarts. Deze vraag stelde ik nadat hij ons doorverwees naar het ziekenhuis en daarop volgend een aantal telefoontjes pleegde om ons zo snel mogelijk die kant op te krijgen.

Ik vond hem vorige week ook al wat nerveus doen nadat bleek dat er een ontstoken wondje was. Vanmorgen bleken het drie plekken te zijn, waarvan eentje van het net verwijderde nietje.

Misschien had ik beter niets kunnen vragen want hij legde uit dat er een onderliggend probleem is wat de wond onrustig maakt en dat het kan zijn dat ze het weer gaan loshalen.

De tiener zag ik verstrakken en nadat we de spreekkamer uit waren gelopen kwamen de waterlanders al tevoorschijn. Ze wil dat getrut aan haar lichaam niet, ze wil verder met haar leven en door dit lijkt het alsof ze een stap terug doet.

Klopt ook wel een beetje. Vorige week vrijdag waren we begonnen met school, een uurtje per dag maar dat zou na een aantal dagen al kunnen worden opgevoerd naar een uurtje per dag erbij. Nu staat dat op losse schroeven want wat gebeurt er morgen? en volgende week is het alweer vakantie.

Leuk dat de kids weer vakantie hebben volgende week, voor mij voelt het alsof ze altijd vakantie hebben omdat ik ze de laatste weken zoveel om mij heen heb gehad.

Zucht.

5 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: