De Toestand

Donderdag therapiedag #31

Vandaag had ik twee afspraken maar die sloten niet praktisch aan, dus bracht ik een poosje door in het restaurant en at daar een heerlijk broodje.

Paté met cranberrycompote..mmmhhhh

Ik voelde me vandaag een echte ‘case’ want schrink en peut zaten beiden behoorlijk onder mijn huid. Er werden vragen gesteld waar ik echt beheurlijk over na moest denken en het werd me ook niet duidelijk waarom ze zo zaten te wroeten.

Het is heel erg confronterend een denkwijze uit te leggen waarvan je weet dat het absurd klinkt maar toch echt zo voelt.

Zonder op de feiten in te gaan toch een hypothetisch voorbeeld van een absurde denkwijze: bang voor onweer bijvoorbeeld; je zit veilig in huis maar toch kak je bijna in je broek omdat het buiten onweert, wetende dat je logisch gezien niets kan overkomen. Dat dus. Heel stom.

Ik vond het allemaal maar vermoeiend en was dan ook blij dat ik weer veilig thuis was. Jullie nog weekend plannen? ik ga zelf een plan bedenken voor de moestuin, daar word ik altijd weer vrolijk van en geeft ook bakken energie 🙂

4 reacties

  • Lynn

    Shrink & Co hebben door hun gewroet en gespit jou in ieder geval stof tot nadenken gegeven over je eigen denkpatroon, er is misschien al wat losgewoeld 😉 En wat fijn dat je nu 3 kaveltjes moestuin hebt! Wie weet levert dat gewroet van Shrink & Co in combi met jouw eigen gespit in je moestuin ooit een bedje muntthee op (waarvan ik hier overigens nergens zakjes met zaad kan vinden voor mijn eigen moestuinbak) zodat je schuurtje even een gezellig theehuisje wordt. xxx

  • Pien

    Ik zeg altijd: niets is raar. Er is een goede reden dat je bang bent voor onweer, alleen heb je de diepere laag misschien nog niet helder. Komt vanzelf, of niet, ook goed. Hier ga ik het weekend de hond vertroetelen, die ligt op dit moment met z’n poten wijd afstand te doen van zijn zaakje. En als een echte man, zal ie zich de komende dagen wel heel zielig voelen.. 😉

  • Nicolet

    Ik lees het nu pas (na het weekend dus). Wij gingen zaterdag half 8 de deur uit voor de voetbal van Zoon (10-1 gewonnen). Toen door naar Amersfoort lekker shoppen en lunchen. Toen door naar mijn vaders verjaardag. Ik geloof dat ik al eens het laten vallen dat hij risico heeft op diabetes. Ik maak me zorgen, mijn ouders pakken het allemaal nog al van de luchtige op. Ik geloof (zei manlief tenminste later) dat ik een beetje bozig was. Om uiteindelijk om half 10 ’s avonds weer thuis te zijn. Dus zondag was een dag van rust en poetsen en wassen. En nu weer een nieuwe werkweek.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: