De Toestand

Donderdag therapiedag #32

Het gaat allemaal nog niet zoals ik zou willen en dat blijft lastig. Het huishouden ligt een beetje op zijn gat nu ik een nieuw stuk land heb. Ik tuinier me te pletter en ik geniet er van. Ook al irriteer ik me regelmatig  aan mezelf als ik over de schop of hark struikel en me vol met de hamer op mijn vinger sla.

De wasmachine zit ook vol  met schroeven en krammen omdat ik mijn zakken vergeet te legen. Ik droom over Rico Verhoeven en soms over dingen die niet fijn zijn. Het went. Maar ook weer niet. Ik worstel met een dilemma omtrent de tiener. Het herstel gaat gestaag goed en dat is erg fijn. Het voetballen is weer opgepakt en dat gaat ook best goed. Het dilemma gaat over een internationaal  toernooi in Scandinavië over een paar weken. Het lijkt mij goed voor haar om mee te gaan, alleen al de ervaring is priceless. Ook al kan ze niet met alles meedoen, het blijft sowieso een ervaring die haar altijd zal bijblijven.

Als ouder mag en kan je mee. Je betaald een klein bedrag voor de busreis en het verblijf moet je zelf regelen. In mijn hart zou ik ontzettend graag meewillen. In de buurt zijn als het even tegenzit of iets dergelijks. Hier ligt voor mij de grens, zonder enige twijfel, echtgenoot twijfelde er geen moment aan, dit ga ik gewoon niet doen, omdat ik dat helemaal niet kan. En dat is best frustrerend.

Sinds het ongeval van de tiener -nu twee maanden geleden – zit ik in een zorgelijke fase van dissociëren.  Ik merk dat het alles bemoeilijkt wat ik overdag doe. Het voordeel hiervan is dat ik meer ben open over mijn dissociëren. Ik vertel mensen dat ik eigenlijk non-stop in een gradatie van dissociëren zit en dat door stress, vermoeidheid of noem maar iets dit zomaar een stuk erger kan worden. Dat ik daarom weinig contact zoek, vrijwel niks onthoud enz enz. Ik hoop dat ze het begrijpen. Niet dat het nog boeit want ik voel acceptatie als het gaat om deze handicap/beperking.

Nog even wat sfeerplaatjes in dit bericht ploppen en dan ga ik proberen te genieten van het weekend, want dit verhaal typen was een behoorlijke bevalling 🙂

Fijn weekend 🙂

Mijn kas staat vol met nieuwe plantjes.
Deze ongelooflijk mooie jongen is deze week bij ons komen wonen. De kennismaking met de drie Brahma hennen verliep prima en ik hoop dan ook dat hij voor heel veel kuikentjes gaat zorgen.

12 reacties

  • Rietepietz

    Open zijn over zaken die andere mensen  sowieso op zullen vallen werk meer begrip in de hand dus kan niet verkeerd zijn. Waarschijnlijk weet je zelf het bet waar je grenzen liggen en daar moet je natuurlijk rekening mee houden. Misschien vindt tiener het ook wel heel leuk om even zónder een ouder op stap te zijn. 

    • Lotus Lilly

      Ik hoop inderdaad dat er meer begrip is als er sprake is van openheid, maar ik ben ook bang voor afwijzing al is dat iets wat je niet in de hand hebt.

  • Lenjef

    Een lichtpunt in sombere gedachtenhoe het volgens ons denken zou moeten gaanzo verloopt het meestal niet’t is vaak de bron van verdrieten de enige die dit lijkt te begrijpen is de maanHopelijk blijft de tekst nu als een kwatrijntje leesbaar en niet als één lange zin.Lenjef

  • Kakel

    Ondanks het disassociëren doe je het prima. Je houdt je staande, af en toe val je, maar je krabbelt steeds weer op. Zie je hoe sterk je bent?Je eigen tekortkomingen erkennen is éék een vorm van je eigen kracht zien. Over je grenzen heengaan, doet niemand goed.Houd vol!

  • די מריו

    Ik heb Dinnetje ook ooit weleens gezegd dat het niet door ging. Achteraf was ze er blij mee dat ik de beslissing had genomen die zij op dat moment niet kon nemen. Dat is het voordeel als je samen bent. Love As AlwaysDi mario 

    • Lotus Lilly

      Denk dat partners het vaak bij het juiste eind hebben, die kijken met een heldere blik naar ‘nieuwe plannen’ en ik merk aan mezelf dat mijn blik snel vertroebeld raakt als ik iets wil 🙂

    • Lotus Lilly

      Dank je 🙂 En ja! heel veel tomaten in de kas, verschillende rassen ook, ben erg benieuwd of het dit jaar gaat lukken. Vorig jaar was het buiten te nat én had ik ziekte in de tomaten 🙁

  • Pien

    Ik vind het knap hoe je zo helder kunt beschrijven hoe het dissociëren bij jou werkt en dat je je er bewust van bent. Maakt het niet minder lastig want je kunt niet met je dochter mee. En wat geweldig fijn voor je dat je je stukje tuin hebt, doet je goed! 

    • Lotus Lilly

      Het heeft best veel tijd gekost om te begrijpen wat er nu met me aan de hand was, als ik terug kijk naar zeven jaar terug, dan is heeft het proces eerder jaren geduurd dan maanden of weken.

      Wist je dat het ‘niet weten of niet snappen wat er aan de hand is’ aan een mens kan vreten? een diagnose, een verklaring, helderheid, het zijn zaken die voor mij belangrijk zijn.

      En vwo mijn tuin…dat is echt een dikke pleister op de wond xx

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: