De Toestand

Donderdag therapiedag #55

Afscheid nemen loopt de laatste tijd als een rode draad door mijn leven en ik vind het lastig. Neem mijn tuinbuurman, afgelopen donderdag bezocht ik hem nogmaals en ook nu was het een verdrietige toestand. Hij aaide over mijn wang en mompelde dat het niet lang meer zou duren. Daar was geen woord van gelogen, vrijdagochtend is hij overleden.

Een ander afscheid wat er aan zit te komen is van mijn broer. We hadden jaren weinig tot geen contact maar de laatste tijd gaat dat een stuk beter. Wat hij gaat doen is nogal……….extreem. Hij  ligt in scheiding, heeft zijn huis verkocht en vertrekt over een paar maanden met de noorderzon met de bedoeling niet meer terug te komen. Zonder doel maar met de bedoeling de wereld over te gaan. Ik was er al een poos van op de hoogte maar had niet zo gedacht dat het ook daadwerkelijk zou gaan gebeuren.

Mijn andere broer is met zijn gezin verhuisd en niemand weet waar hij nu woont. Ook best wel raar. Mijn kinderen proberen het te begrijpen maar dat lukt niet. En het lukt mij ook niet om het uit te leggen. Ze vragen zich af of alles te herleiden is naar opa en oma, voor mij zo klaar als een klontje maar kinderen zien dat anders. Ik heb ze recentelijk verteld dat als er dingen niet goed in je opvoeding je daar schade door kunt oplopen, uiteindelijk wraakt zich dat en bij ons drieën uit zich dat op verschillende manieren.

Mijn oudste heeft sinds een poosje een relatie met een voetballer en als alles goed blijft gaan kan het zijn dat zij over een poosje met hem naar het buitenland vertrekt.
Dat is per definitie helemaal geen slecht nieuws natuurlijk, voor mij ook een uitdaging om broer en kind in het buitenland te bezoeken 🙂

4 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: