De Toestand

Slecht nieuws

Mijn psychiater begon vanmorgen meteen met de zin: ‘ik heb slecht nieuws’ . Nu wil je van geen enkele arts deze zin voorgeschoteld krijgen, maar van een psychiater kan het daarentegen alleen maar meevallen.

Het slechte nieuws was dat hij over een paar weekjes al het stokje moet overdragen. Dat is voor mij zeker slecht nieuws omdat onze therapie net lekker op gang kwam en ik hoopte met hem nog wat langer te kunnen samenwerken.

Nu liggen er wel wat opties op tafel waar ik rustig over na ga denken, maar die opties zijn verre van ideaal. Maar goed, in een ideale wereld zou ik sowieso niet rondhangen in de psychiatrie. Misschien goed moment om ermee te stoppen, die keuze is aan mij en de kans is ook groot dat het daarop uitdraait. Nu vind ik zelf dat ik nog wel wat wiebelig ben in mijn nieuwe denkwereld. De situatie met mijn oudste kinderen is verre van ideaal, en dan druk ik me nog mild uit.

Daarnaast ben ik nu een nieuwe weg ingeslagen die mij nog niet zo comfortabel past als een goed zittende dr. Martensschoen. Het gaat tijd kosten om me dat aan te meten en daar met volle overtuigingskracht aan over te geven. Een beetje steun uit de psychiaterhoek kan ik dus goed gebruiken.

Nu is het altijd zo, dat slecht nieuws ook op momenten komt dat je er niet op zit te wachten. En dat maakt het ook lastig beslissingen te nemen. Ik laat het eerst maar eens indalen, en dan komt de oplossing of het antwoord vanzelf wel voorbij drijven.

Eén reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: