WTF?!

Iemand een idee?

Laatst blogde ik positief over Steunouder, maar dat is ondertussen verandert.

Stiekem waren er bij mij wat irritaties ontstaan over onze steunouder. Maar dankbaarheid overheerste dus zag ik het maar door de vingers. Zin in een confrontatie had ik ook niet dus mailde ik mijn gedachten naar het contactpersoon maar hield het verder voor me.

Maar zoals iedereen wel zal herkennen is dat als je niet goed in je vel zit, je draagvlak wat betreft energieslurpende mensen/situaties ook op scherp komt te staan. Onze steunouder was verre van flexibel. Van het vaste dagdeel per week werd niet afgeweken. Voor mij soms wat lastig maar niet onoverkomelijk.

Maar nu begon dit persoon zichzelf uit te nodigen voor bezoekjes aan huis. Dat is voor mij in mijn toestand absoluut onmogelijk. Ik doe me altijd beter voor dan ik me voel en dat begint me aardig de kop te kosten. De afgelopen weken had ik absoluut geen zin in chitchats met wie dan ook. En zoals ik me me nu voel is bezoek absoluut zinloos. Ik heb geen zin om mijn clownsgezicht op te zetten en naar monologen te luisteren over onderwerpen die me op dit moment de reet kunnen roesten. De laatste keer dat ze hier was zat ze op mijn bank te huilen en heb ik een peptalk proberen te houden die ongeveer een half uur heeft geduurd. Het voelde voor mij als de omgekeerde wereld, alsof ik van vraagouder was verandert in mantelzorger.

Even terug naar het begin. Ons contactpersoon gaf als tip dat ik mijn grenzen moest gaan aangeven, per slot van rekening doet de andere partij dat ook.

Het verhaal ging als volgt:


Duszzz….verder heb ik hier niks meer mee gedaan.

Iemand van jullie een tip om hier verder vorm aan te geven?

Ik hoor/lees het graag.
XX



8 reacties

  • zijvanhiernaastendaarnaast

    Mijn hemel..dit zou dus ook mijn angst zijn met dit soort hulp. Ik zou het bij de coordinator neer leggen en proberen, het naast je neer te leggen hoe moeilijk ook.

    • Lotus Lilly

      Nou, dat naast me neerleggen ging best makkelijk eigenlijk, het is te absurd voor woorden wat er allemaal mijn kant op gepingpongd wordt. Wel jammer, het had wel potentie dit contact, maar beetje medeleven had ook wel prettig geweest van haar kant.

  • Darling Doormat

    Ik ken dit systeem van “steun” niet, maar het lijkt mij toch voor de hand liggend dat het je vrij staat, deze steun niet te aanvaarden op momenten dat je er helemaal geen behoefte aan hebt. Wat heb je aan steun die je opgedrongen wordt? Ik zou dus klare wijn schenken en de betreffende personen nogmaals duidelijk inlichten dat er momenten zijn dat je echt liever alleen bent om je demonen te lijf te gaan. Voel je vooral niet schuldig over die “ontzettende-pijn”-berichten, iemand die jou echt wil helpen praat niet over zijn eigen tegenslagen x

    • Lotus Lilly

      Daar heb je wel een punt, ik vraag me af hoe het kan dat mijn grenzen aangeven kan zorgen voor al dit drama aan de andere kant. Ik heb er geen gunstig gevoel bij richting de toekomst.

      Die zin dat ik hem ‘ernstig te kort doe’ was voor mij de spreekwoordelijke druppel, hoe harteloos kan je zijn om dat te zeggen en hoeveel verbeelding heb je niet als je dat ook werkelijk denkt.

  • Juultje

    Wat een zeikwijf, sorry voor het woord. Als steunouder val je de ander niet lastig met jouw ellende en dat is precies wat ze doet. En dan ook nog eisen dat je haar diezelfde middag spreken mort terwijl je aangeeft dat je niet goed in je vel zit….ze gaat over al je grenzen heen. Je doet het goed, echt. Hoop dat de coördinator hier in kan bemiddelen.

  • Villasappho

    Ben helemaal niet bekend met vraag of wat voor ouder dan ook maar weet wel dat gesprekken via Whatsapp altijd verkeerd op gevat (kunnen) worden. Toch ben ik bang dat jouw vraag niet duidelijk geweest is en die van die ander nog minder. Het is niet niks je kind bij een ander achterlaten omdat je het zelf even niet kan. Je bent niet op zoek naar een vriendschap je wil oppas zodat je aan jezelf kan werken. Ik denk dat je bij het contactpersoon door moet geven (telefonisch) wat er gebeurd is inclusief die zomaar afspraken die niets met je kind te maken hebben en zeker inclusief janken op jouw bank. Als het met iemand klikt kan er in goede tijden echt wel afgesproken worden, maar soms is het gewoon tijd voor jezelf en die verdien je en dus moet je je op je strepen gaan staan. Veel sterkte!

Laat een reactie achter bij Juultje Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: