De Toestand

het vervolg

In een nutshell “steunouder’ uitgelicht.

De landelijk opererende organisatie brengt ‘vraagouders’ -ik dus- samen met ‘steunouders. Mensen die een dagdeel per week de zorg even van je overnemen. Wat in een perfecte wereld ook vriendinnen, oudere kinderen, oom en tantes, buren, ouders, kennissen of ouders van school zouden kunnen zijn. Het is in dit geval fijn dat je een afspraak hebt die voor een jaar geldt, zodat je niet iedere week een persoon in je omgeving hoeft te benaderen.

Het is een kosteloze overeenkomst die tot stand komt nadat er een ‘match’ is gevonden voor je kind. De match woont vaak in de buurt en zet zijn huis en hart open voor een kind die wel even wat extra aandacht kan gebruiken. Het was voor mij bijvoorbeeld erg prettig dat ik een middag in de week zonder de 8-jarige waar ik van wist dan hij een leuke middag had en dat gaf mij dan weer een goed gevoel. Hij deed dingen met de steunouder die ik niet met hem kon ondernemen. En hij kreeg heel veel aandacht en daar vaarde hij wel bij.

Maar goed. Ik was toentertijd op zoek naar een een gezin waar hij dan opgevangen kon worden. Dat hij leuke dingen kon ondernemen met de kinderen daar in huis.

Hij werd alleen gematched met een kinderloos echtpaar.

Daar is denk ik een grote fout gemaakt door de organisatie. Een kinderloos echtpaar matchen aan een kind brengt enorme risico’ met zich mee. Waar ik nu bijvoorbeeld mee te maken heb gekregen is dat de tegenpartij In een soort ‘rouwproces’ zit sinds ze zelf haar glazen ingooide met moi. (dat hoorde ik gisteren van de coördinator)

Ze heeft zich zo ontzettend aan hem gehecht dat ze helemaal kapot gaat van verdriet nu ze hem niet meer ziet.

Ja. Ik kreeg er ook kriebels van. Het maakt me zelfs een beetje angstig. Ook al snap ik haar verdriet heel goed, het had best een tandje minder gekund. Per slot van rekening was de overeenkomst voor een jaar, en ook al zijn we al wat langer onderweg (anderhalf jaar) kan er altijd een kink in de kabel komen waar je rekening mee moet houden.

Volgende week staat er een gesprek gepland tussen haar, moi en de coördinator. Ik ga als eerste maar beginnen het laatste WhatsApp verkeer aan te halen en te vragen waarom dat op die manier zo gecommuniceerd moest wordenj.

Als ze dan nog niet in een wolk van tranen en drama de hakken heeft gelicht kan ik de rest van de sores bespreekbaar maken. Dat zij eigenlijk degene was die de alles wilde bepalen en dat mijn ‘wensen’ niet mee werden genomen. En dat is al bijzonder als je bedenkt hoe dit sowieso tot stand is gekomen.

ik heb er een heel zwaar hoofd in het gesprek. Omdat ik sowieso niet zo van het drama ben als het om anderen gaat en ik gewoon mijn zegje wil doen, hoe lullig en kwetsend dat ook kan overkomen. Ik zal heus mijn best doen om het netjes te houden maar ik beloof niks. Want stiekem ben ik woedend op haar en wat ze me heeft geschreven. Harteloos mens die ten koste van alles mijn kind wil blijven zien. En zich nu hult in tranentrekkende toestanden waar zelfs de coördinator medelijden mee kreeg.

Dinsdag dus, dit wordt vervolgt.

7 reacties

Laat een reactie achter bij Lotus Lilly Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: