De Toestand

Soort van schaamte

Af en toe, eigenlijk best vaak, schaam ik me voor de kommer en kwel waar ik over blog. Mijn leven, hoe moeizaam het gaat, hoeveel verdriet ik met me meesleep en hoe lastig het blijft met vlagen om het leven vast te houden.

Want ik weet dat een aantal van jullie lezers een gruwelijke ziekte met zich meedragen, daar voor behandeld zijn of worden. Mijn ellende steekt daar soms wat sneu bij af. Dat besef ik terdege. Sterker nog, ik me daar bij ieder blogje wat ik plaats van bewust. Een aantal van jullie zijn dagelijks in mijn gedachten en stuur ik in gedachten moed en liefde toe. Dat alles weer goedkomt met jullie, je gezondheid weer terugkrijgen, de ziekte zullen overwinnen. En als ik andere communicatiemiddelen van je heb dan zou ik die ook willen aanwenden om contact te houden.

Annyway, dit is mijn plekje in space waar ik mijn gedachten en gevoelens deel en ik hoef me natuurlijk nergens voor te schamen.

Ik ben eigenlijk best een positief ingesteld mens. Meestal ben ik degene die in mijn omgeving mensen moed in probeer te praten en probeer te sturen waar ik kan. Nu is omgang met een fysieke ziekte simpeler dan de psychische toestand waar ik in verkeer. Er zijn geen mensen zoals aangetrouwde familie, collega’s van de terminale thuiszorg, buren, kennissen, sportcollega’s, oude kennissen van vroeger die maar enig idee hebben hoe de afgelopen jaren er voor mij hebben uitgezien. Dat stukje openheid is alleen gedeeld met kinderen en echtgenoot, twee goede kennissen, thats it.

Dat doe ik bewust, omdat ik niet wil dat er anders naar mij gekeken wordt. Daar ben ik bang voor, dat er met een scheef oog wordt opgemerkt dat ik ‘iets’ heb. Dus toen ik afgelopen week de weduwe van mijn vorig jaar overleden tuinbuurman bezocht was zij dan ook geschokt en misschien ook wel verdrietig dat ze geen idee had hoe moeilijk het voor me is geweest de afgelopen jaren. Ze had het niet verwacht en gedacht. Dat doe ik dan goed he? de schijn ophouden. Ik had haar trouwens een aantal flesjes tincturen gebracht omdat ze benieuwd was of deze konden helpen bij een paar problemen waar ze mee kampt. Ik ben benieuwd of het ondertussen al wat gedaan 🙂

Hier op mijn blog kan ik eerlijk zijn, jullie zijn gewoon gebleven en zodoende heb ik met sommigen al jaren contact. Dat maakt mijn leven echt minder eenzaam.

Want hier heb ik toch wel de meeste ellende kunnen spuien, met in het begin onbekenden en ondertussen wat minder onbekend. Door het hier te delen voelde ik minder eenzaam.

Nu ik zonder medicijnen ben en zonder hulp voel ik de behoefte wel om erover te praten. Omdat ik voor mijn gevoel kan zeggen dat het voor een groot gedeelte achter me ligt. Toch heb ik voor een groot gedeelte in de maand juli en augustus een crisis van jewelste gehad.

Deze keer was er geen enkele hulptroep in de buurt. Mijn medicijnen die me jaren hadden geholpen waren er niet meer, mijn psychiater was op vakantie en mijn huisarts ook. Het gat was groot en diep, het was afschuwelijk en ik voelde me eenzamer en ellendiger dan ooit. Iedereen leeft zijn leven en het mijne stond bijna een dikke maand stil. Echtgenoot is een paar dagen om me heen blijven hangen, deed zijn best om te steunen waar nodig.

Dat ik deze giga-crisis ben doorgekomen zonder externe hulp(middelen) maakt me trots vertelde ik afgelopen week aan mijn psychiater. Ik had al eerder verteld dat we nog een lijntje hebben he? Ik heb het nummer van zijn privé-mobiel en dat geeft mij een bijzonder gevoel. Dat ik hem bij wijze van spreken dag en nacht kan bereiken als er wat is. Maar ondanks dat ik hunkerde naar zijn bemoedigende en troostende woorden heb ik hem niet benaderd tijdens zijn verre reis.

Afijn, ook vandaag merk ik dat de crisis over begint te waaien. Ik heb de hele middag staan koken en achter het fornuis staan te dansen op lekkere muziek. Nu lekker mijn mijn harige vriendin op de bank. Het is fijn dat het de goede kant op gaat.

Groet van mij en mijn allerbeste en allerliefste vriendin, het grote zwarte monster wat hier naast me ligt.

8 reacties

  • Juultje

    Als iets belangrijk is dan is het wel dat leed en ziekte niet afgewogen hoeft te worden in erg en minder erg. Wanneer je leven er door ontregeld wordt, is het gewoon heftig. Dus voel je absoluut niet schuldig over dat wat jij te vertellen hebt. Ik denk vaak: daar kom ik weer aan met slecht nieuws, ze zullen onderhand wel denken…
    Ik vind het nogal wat dat je zonder medicatie en hulptroepen zo de zomer doorgekomen bent. Diepe buiging voor je! 😘

  • Lynn Logt

    Ik las, na wel hele lange tijd, weer even bij. Ieder heeft een eigen rugzak en daar hangt gelukkig geen ‘waardemeter’ aan al voelt dat soms wel zo. Maar wauw, wat een enorme stappen heb je gezet!!

  • Darling Doormat

    Hoezo beschaamd? Jij schrijft in je blog over wat je bezighoudt, net zoals de anderen. Niemand wordt door het leven verwend, ieder van ons heeft met angst en pijn de vuiligheid van het leven ervaren. Maar ook de lichtpunten, en dat is waar jij nu op weg naar bent, door je eigen wilskracht. Respect!

  • Mrs. T.

    Heel mooi logje en fijn dat je met trots terugkijkt naar een heftige periode. Echt heel dapper dat het je, ondanks al dat gevoel dat door je heen raast, zo hebt gedaan.
    En verder: ieder mens heeft zijn dingetjes. Soms groot, soms klein. En ik vind dat je daar altijd over mag praten en dat je je vooral niet hoeft te verontschuldigen voor het feit dat jouw dingetje misschien minder is of zo.

  • Zo simpel is dan geluk

    Hoewel ik jouw blog pas net hebt ontdekt en dus niet helemaal precies weet wat er speelt, weet ik wel dat je je hoe dan ook nooit hoeft te schamen voor je gevoelens. Knap van je dat je de crisissituatie deze zomer zonder hulp bent doorgekomen.

  • zijvanhiernaastendaarnaast

    Jij hebt jouw verhaal, en ik vind dat best heftig. Maar toen ik jou mijn verhaal vertelde was je er gelijk met steun en berichtjes❤daar heb ik heel veel aan gehad. En ik vind het top van je dat je zo de zomer bent doorgekomen!

Laat een reactie achter bij Lynn Logt Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: