Fijne dingen

Doorpakken

Nu ik de cursus van de terminale thuiszorg heb afgerond kan ik aan de slag in het Hospice. Ik heb de afgelopen maanden een aantal keren in de thuissituatie gewaakt maar een hele nacht passief zitten op een stoeltje is niet mijn ding. Ik vind het lastig om 8 uren op een stoel te zitten in het donker. Ik ben liever actiever bezig. Vandaar dat ik beter in een Hospice aan de slag kan gaan. De diensten zijn korter -4 uren- en er is meer te doen. Aangezien hier in onze woonplaats (nog) geen Hospice aanwezig is, moet ik uitwijken naar een grotere stad hier in de buurt. Ik heb al kennis gemaakt met de coördinatoren tijdens de cursus en heb meteen het balletje opgegooid dat ik binnen het Hospice aan de slag wil. Eerst een dienst meelopen en dan mag ik daar zelfstandig aan de slag. Hopelijk hoor ik deze week wanneer ik kan starten.

Wat goed schijnt te werken bij pijnlijke spieren en algehele malaise is een massage.
Ik typte op Google ‘massage + woonplaats’ in en kreeg een waslijst aan salons voor ogen.

Met edelstenen, gewone stenen, olie of kruiden…we zijn hier goed vertegenwoordigt. Ik koos voor een Thaise massage. Twee redenen: het is effectief en er zit een Boeddhistische gedachtengang achter.



Ik houd wel van doorpakken dus belde ik vrijdag en kon zaterdag al terecht. De ambiance beviel me ontzettend. Ik zag Boeddha’s, ik rook zalige wierook zag warme kleuren en zachte stoffen, ik voelde me er meteen thuis.

Het is altijd even een awkward moment; dat je een paar minuten na binnenkomst alleen nog met je onderbroek aan door iemand wordt bevoelt.

Het kleine Thaise dametje had verrassend veel kracht in haar puntige vingers en ellebogen. In een uur tijd heb ik bijna 4 x om genade gesmeekt. Ik beet op mijn tong omdat ik weet dat het nodig is om de spieren goed aan te tikken. Het effect is pas na een aantal dagen merkbaar.

In mijn geval vond ik het lastig om de dag erna met mijn rug tegen de zitting van de bank van mijn zwager te leunen. Bij het afscheid kneep mijn schoonzus me ook even fijn tegen haar forse boezem, ik keek zo benauwd dat ik met een piepende stem opbiechtte dat ik een massage had gehad en het een beetje pijnlijk was. Ze keken me verrast aan en vroegen of er ook over me heen was gelopen. Daar schijnen ze touwen voor te gebruiken die ik wel heb zien hangen maar durfde niet te vragen waar ze voor dienden. Volgende keer dan maar eens vragen.

En nu, het heden, is het nog een beetje voelbaar maar ik ben een stuk leniger en alles is minder pijnlijk. Ik beweeg zogezegd een stuk beter. En dat was natuurlijk ook het doel.

Mijn schoonmoeder moffelde me gisteren nog een paar bankbiljetten (verjaardagssgeld) in mijn hand waarmee ik in gedachten meteen een nieuwe afspraak maakte.

De huisarts moet ik nog bellen, ik moet blijkbaar perse om 08:00 bellen en dat is nu net het tijdstip dat ik mijn jongste naar school probeer te krijgen. Ik probeer het morgen maar weer eens. Want die fnuikende migraine is vast niet onder controle te krijgen met massage.

Jullie ervaringen met massages?

One Comment

  • Kakel

    Voordat ik het vergeet: wat ontzettend knap, dapper en lief van je, dat je bij een Hospice wilt gaan werken. En dat je de cursus Therminale Thuiszorg hebt gevolgd. Dat is nogal wat!
    Wekelijks krijg ik een massage omdat ik moeite met voelen en ontspannen heb. De ene keer gaat het goed, een andere keer kan ik me niet openstellen. Ik ben m’n eigen grootste raadsel…
    Lieve groet

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: