Echte post is zoveel leuker

Er is nog geen duidelijkheid over die spierreuma waar vermoedens van zijn. De klachten lijken erop, ik heb alleen de leeftijd niet mee, de meesten zijn boven de 50 en de waardes in het bloed zijn niet Sky high. Dus al met al weet ik nog niets maar ben ik wel blijven zitten met de klachten. Naproxen met paracetamol maakt het draaglijker dus daar neem ik er af en toe wat van. In beweging blijven was het advies, de ene dag gaat dat makkelijker dan de andere.

Er ligt ook nog al wat op ons bord tegenwoordig. De dagen en nachten verlopen anders dan voorheen. We rijden veel op en neer naar het hospice en brengen zoveel mogelijk kostbare tijd door met mijn lieve schoonvader. Gisteren nam ik Surinaamse Bami voor hem mee. Hij houdt er zo van en mijn schoonmoeder kan het niet meer maken. Het liefdevol bereidde maar smakeloze eten van het hospice is dan ook erg wennen. Tijdens het opwarmen van het eten kwamen bezoekers nieuwsgierig kijken, het rook zo lekker riepen ze 🙂

Ik sprak met paps af dat ik deze week Bruine bonen met Rijst (BB +R) voor hem zal maken, een befaamd Surinaams gerecht. Het stond op zijn verlanglijstje dus dan ga ik dat voor hem fixen. Binnen de familie worden de verstandhoudingen steeds beroerder. We hebben ons voorgenomen om ons eigen plan te blijven trekken. Het belangrijkste voor ons zijn paps en mams, de rest van de broers kunnen de spreekwoordelijke pot op.


Deze week ga ik mijn eerste dienst draaien binnen het Hospice hier in de buurt. Ik heb er zin in maar merk dat ik weinig energie heb. Misschien is het niet het juiste moment voor deze nieuwe stap. Maar ja, wanneer dan wel he? Er zal altijd wel wat zijn wat even lastig is. Of ik daar nu steeds op moet anticiperen of gewoon door moet gaan met mijn eigen dingen blijft een afweging.

Een lieve vriendin deed een oproep op insta ‘wie er een handgeschreven brief wilde’ ik stak mijn hand op en ontving een brief van drie kantjes! whauw…wat gaaf. Natuurlijk klom ik zelf ook in de pen om een brief terug te schrijven. Dat viel nog niet mee, ik schrijf nog amper wat. Het merendeel wat ik noteer is in mijn iPhone of het gaat via de mail.
Maar gelijk had ze “echte post is zoveel leuker”.

Wie schrijft er nu nog?

Hoe ziet jullie week eruit?

xx


3 Comments to “Echte post is zoveel leuker”

  1. Darling Doormat schreef:

    Je hebt het zo druk, rustig aan maar, lichaam en geest moeten nog kunnen volgen. Sterkte deze week!

  2. Mrs. T. schreef:

    Poe, wat een gedoe zeg met de familie.Juist in deze situatie moet dit eigenlijk niet kunnen natuurlijk. Snap dat het misschien nooit uitkomt, maar vind het wel een superstoere stap die je maakt. Helpen op een hospice is zo’n dierbaar werk.

  3. Kakel schreef:

    Het is toch niet vreemd dat je weinig energie hebt en minder goed in je vel zit. Je kunt pas voor anderen zorgen als je eerst voor je zelf zorgt. Dat is niet egoïstisch, dat is praktisch. Praat erover in de hospice. Juist mensen daar hebben daar begrip voor.
    Sterkte voor deze moeilijke periode. Je schoonouders zijn je dankbaar ♥

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: