Categorieën
z'n gangetje

Nieuwe week

Het viel me een partij tegen zeg, dat waken. Echt niet normaal. Niet door de lieve mevrouw waar ik was of het huis waar ik de nacht doorbracht. Nee, niks van dat. Het stil zitten, uren zitten op een stoel. Ik vind dat lastig.

Ik werd ontvangen door een alleraardigst man, dat was de zoon, hij was de pensioengerechtigde leeftijd net gepasseerd. Hij zou blijven slapen op de logeerkamer. In de woonkamer stond helaas geen televisie. Dat is hier in de contreien vrij normaal. De iPad was opgeladen en ik had diverse series gedownload. Toch ontkom je er niet aan dat je brandende oogballen krijgt, daar is weinig tegen te doen.

Tijdens één van de dieptepunten van de nacht keek ik op de klok en zag dat het pas 01:30 was. Nog.ruim.5.uur.te.gaan. De moed zakte me spreekwoordelijk in de schoenen. Ik viel een paar keer weg, at wat meegenomen brood, kauwde op dropjes en dronk meegenomen 7up. Ik ben een goedkope gast wat dat betreft, ik neem alles zelf mee.

Sommigen van ons doen het er gewoon ff bij naast een betaalde baan. Ik vind het knap. Het waken an sich is niet moeilijk of lastig. Je houdt iemand- vaak een ouder persoon- gezelschap. Mensen die doodgaan zijn bang om alleen te zijn. Soms willen ze met je praten, soms willen ze gewoon wat te drinken en soms is het weer wat anders. Vaak willen ze gewoon slapen en als ze wakker worden even contact met je. Vaak brengt de nacht onrust met zich mee, onrust door het proces van doodgaan, maar ook onrust die hoort bij de laatste fase waar ze inzitten; levensvragen die gaan leven, dingen die ze nog hadden willen doen etc etc.

Het was de eerste keer na het overlijden van mijn schoonvader dat ik in de buurt was van een stervend persoon. Dat was confronterend. Er hangt een soort van ‘geur’ om ze heen. Die herkende ik en ik was even terug in de maand december. De maand die de boeken ingaat als de lastigste maand ever. Ik houd niet van die geur, en ik houd ook niet meer van de maand december.

Mooie brug naar waar ik wel van hou en dat is van de maand februari. Alleen al om het feit dat ik mijn voorgezaaide tomatenplantjes op zie komen zetten. Ik weet het. Ik ben erg vroeg maar het klimaat verandert en aangezien het zo mild is probeer ik eerder te beginnen dan gebruikelijk is. Februari bracht ook al hooikoortspillen met zich mee, het lijkt erop dat ik op de maanden december en januari na, alle maanden met enig regelmaat pillen moet slikken om de hooikoorts verschijnselen te bestrijden.

Hier waren ze net gezaaid maar nog niet uitgekomen.

2 reacties op “Nieuwe week”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.