WTF?!

Pesten

Mijn jongste wordt gepest op school. Hij is niet de enige in de klas die wordt gepest. Hij is één van de velen. Voor de duidelijkheid: hij is net 9, de rest van zijn klas is wat jonger.

Nu heb je pesten en pesten. In zijn geval gaat het om duwen, trekken, schoppen, knijpen en af en toe in zijn geslachtsdelen worden geknepen.

Ja, dat lees je goed.

Vorige week kwam hij thuis met het verhaal dat er weer wat was gebeurt, ook werd ik door andere ouders geïnformeerd over incidenten inzake mijn kind wat hij mij niet had verteld. Ik was verdrietig en boos dat juist hem dit moet overkomen, het is zo’n zachtaardige goedzak en vrolijk mannetje, misschien ook de reden van het pesten.

Ik deed wat onderzoek op social media om erachter te komen wie de ouders waren en stapte vrijdagavond op de fiets om ze een bezoek te brengen. Echtgenoot was niet enthousiast over mijn actie om de ouders te gaan bezoeken maar ik had voor mijn gevoel geen andere keus dan het bij de bron te melden om zodoende te bewerkstelligen dat het stopt!

De ouders waren verrast, niet geheel verrast want ze hadden wel eens wat gehoord op school maar net die week, te horen gehad dat het allemaal prima ging.

Ik zat er een poosje te praten met de ouders en met het schoffie zelf. Ik bleef vriendelijk en praatte met hem over zijn favoriete voetbalclub en voetballer. En ik vertelde hem dat ik niet kwaad op hem was. Dat was een leugen maar leek me wel verstandig. Hij barstte namelijk in huilen uit na mijn verhaal over het leed wat hij veroorzaakt. De priemende blikken en lastige vragen die zijn ouders hem daarna stelden hadden hem van een grote jongen in een klein hoopje mens doen veranderen. Voor mijn gevoel zat mijn taak erop en mochten zijn ouders er verder mee aan de slag.

Maandagochtend bood hij zijn excuses aan en sloot het af met een handdruk. Mooi! Fijn dat het voor nu even opgelost lijkt. Ik zeg ‘voor nu’ want deze jongen heeft een rugzak en is in onderzoek voor medicatie en therapie. Zolang dat niet onder controle is blijft het een ongeleid projectiel die niet mijn zijn emoties kan omgaan.

Ondertussen had het andere schoffie zich gemeld bij mijn kind en ook zijn slag geslagen. Maandag en dinsdag werd mijn jongen geschopt en in zijn gezicht geslagen ook werd hij weer een paar x in zijn kruis geknepen.

Echtgenoot -ook MR lid- stuurde gisteren een email naar juf en naar de directeur. Want hoe kan het nu toch dat zoveel kinderen in de klas gepest worden en school niets doet? Misschien krijgen we vandaag een antwoord.

Annyway: ik stuurde vanmorgen een Whatsappje naar de moeder van schoffie 2. Ik legde het verhaal uit wat er was gebeurt en dat ik niet de enige ouder ben dit hier tegenaan loopt en sloot af met ‘ dat we ons grote zorgen maken.’

Ook nu een positieve reactie, zij was niet op de hoogte gesteld door school en had geen idee wat er speelde en kon ook niet geloven dat mijn verhaal waar was. Haar zoon was namelijk een lieve jongen. Niet veel later kreeg ik een bericht dat ze erover gepraat hadden, dat hij alles had toegegeven, zich schaamde, excuses zou maken enz enz. Ik hoor het straks wel of dat ook is gebeurt.

Lang verhaal kort: wat ontzettend kloterig dat er al zo jong zoveel getreiter is tussen kinderen. Ook waardeloos dat school zich hier met een Jantje van Leiden vanaf maakt. De juffen nemen het waar en zullen er in de klas meteen op moeten anticiperen is mijn idee. Dat dat niet gebeurt is voor mij een goede reden dit tot de bodem uit te zoeken.

Ik ben opgelucht dat ik het met de ouders heb besproken en dat de schoffies het nu weten dat ze in de gaten worden gehouden, maar ik maak me nog steeds zorgen over de toekomst. Want ook al heeft je kind een rugzak, dat houdt niet in dat hij de boel mag terroriseren. Het staken van leraren schijnt ook met deze problematiek te maken te hebben. Dat er veel rugzak kinderen in het regulier onderwijs zitten die daar niet op hun plek zijn maar op scholen horen voor speciaal onderwijs.

Ondertussen is het best een probleem wat voor mijn kind nog wel eens verstrekkende gevolgen kan hebben.


8 reacties

  • Mrs. T.

    Poe, heftig vind ik. Hier ook ervaring mee, maar in plaats van begripvolle ouders trof ik ouders die zeiden ‘dat doet mijn dochter niet’.
    Hoop dat het bij jullie school toch opgepakt gaat worden.

      • Mrs. T.

        Uiteindelijk is het wel goed gekomen omdat ze op de middelbare school niet meer bij elkaar in de klas zaten (alleen nog met voetbal zagen ze elkaar en dat was ook niet altijd hiep hoi). Maar het heeft veel verdriet en stress gekost.

  • Juultje

    Het triggert veel bij me want mijn dochter is ongelofelijk gepest. Dat de school hier zo laks mee omgaat is ze aan alle kanten aan te rekenen en ik zou ze dan ook streng ter verantwoording roepen. Hoe ziet hun pestbeleid eruit? Hoe wordt dit in de klas in praktijk gebracht? Zomaar wat vragen die ik toen stelde en waarbij de directeur me alleen maar glazig aan keek. Je bent een topmoeder dat je linea recta naar de ouders bent gegaan.

Laat een reactie achter bij Juultje Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: