De Toestand

sluimeren

Het sluimerde al een poosje maar het begint nu langzamerhand een serieus ‘ding’ te worden.

De afgelopen maanden heeft het me in een soort van grip waar ik me niet uit kan worstelen. En het wordt er met de dag niet beter op.

Het schoot vandaag door mijn hoofd om iemand te raadplegen maar ik heb de antwoorden zelf al ingevuld. Zoveel opties zijn er niet, en die opties trekken me niet.

Ik vermoed dat als alles niet zo drastisch verandert was het een heel andere kant op was gegaan. Maar alles, en ook echt alles, is anders dan het was. En ik zie op korte termijn ook geen verbeteringen aan de horizon.

Zo langzamerhand vraag ik me dagelijks af, of het binnenkort stagneert of dat het iedere dag weer een stukkie minder gaat.

Want als dat zo is…………….

Dan heeft hier zitten te typen en wachten op het onvermijdelijke weinig zin maar zal ik toch iets moeten doen. Het is niet verantwoord het maar te laten en hopen dat het weg trekt. Zo succesvol zijn dit soort hobbels in het verleden ook niet ‘vanzelf’ opgelost.

Daarnaast weet ik helaas uit ervaring van nog niet zo heel lang geleden hoe snel dingen de foute kant op kunnen gaan.

Ik hoop op een wonder.

Eén reactie

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: