• De Toestand

    Onverwacht einde

    When the day is long and the night, the night is yours alone,
    When you’re sure you’ve had enough of this life, well hang on
    Don’t let yourself go
    Cause everybody cries and everybody hurts sometimes

    Sometimes everything is wrong
    Now it’s time to sing along
    When your day is night alone, hold on
    If you feel like letting go, hold on
    When you think you’ve had too much of this life, well hang on

    Cause everybody hurts
    Take comfort in your friends
    Everybody hurts
    Don’t throw your hand
    Oh, no. Don’t throw your hand
    If you feel like you’re alone, no, no, no, you are not alone

    If you’re on your own in this life, the days and nights are long
    When you think you’ve had too much of this life to hang on

    Well, everybody hurts sometimes
    Everybody cries
    And everybody hurts sometimes
    So, hold on, hold on
    Everybody hurts
    You are not alone

    R.E.M. 1980 – 2011 

  • De Toestand

    Een feest van herkenning

    De dag begon met het periodiek telefoontje naar de bedrijfsarts.  Dat soort gesprekken vind ik niet zo heel erg prettig. Al dat gezaag en gevraag…nee, geef mijn portie maar aan fikkie. Maar goed, eenmaal in de ziektewet beland ontkom je niet aan deze figuren. Ze zuigen op de vroege morgen al de energie uit je weg. Toch had ik nog energie over voor een wandeling in de- toch al wat frisse- buitenlucht. Zo liepen we (baby + ik) naar de kinderboerderij. We keken naar de varkens + biggetjes, de geiten, schapen, paarden en de kippen. We zagen vers gelegde eitjes en keken rond in het winkelkabouterhuisje waar je lekkere dingen kunt kopen. Bij thuiskomst was er een spontane verrassing.

    Mijn mobiel begon geluid te maken, huh? je zou bijna vergeten dat je ook kan bellen met een mobiel. Ik gebruik hem tegenwoordig alleen nog voor twitter 🙂 Maar goed, hij ging over en ik zag dat Dionne belde. Verrassing!!! ze was in de buurt en wilde wel een baktje thee komen drinken. Leukleukleuk!!!

    Reuze onverwacht en gezellig. En het verliep goed! Kom gerust snel nog eens langs Lieve Dappere Dionne. El kwekkos is nog steeds onder de indruk van je 🙂

     

     

  • De Toestand

    Count Your Blessings #3

    Er was deze week genoeg aanwezig om dankbaar voor te zijn. Als ik naar mijn kinderen kijk, die allen op hun eigen manier aan het groeien zijn, dan besef ik wat een rijkdom kinderen zijn. Ook ging ik deze week naar mijn therapeut. Een schat van een vrouw. Die goed weet wat bepaald soort trauma’s voor invloed/impact hebben op je persoonlijkheid. En die zo bemoedigend en lief voor me is. Dat ik er even helemaal door overdonderd was.

    Nog even een paar highlights in een nutshell:
    * Mijn bigiboy die opeens kan zitten.
    *Overheerlijk Sorbetijs
    * Shoppen op zaterdagmiddag, was al meer dan een jaar geleden voor mij
    * Dikke knuffels van mijn kids
    * Frisse herfstkou
    *Overheerlijke wierook
    *Lieve 3D Teckelkaart van mijn kind

    Lees ook ‘Blessings’ bij: Effie – Martine – Maartje – Iris – Debora – Mireille – Belinda – Tabitha – Marit – Froukje – Leontien– Esther – Anne – Arnika – Marielle – Judith – Maartje– Maureen – Marie-Lu – Suus – Aukje –  Jolanda – Esther – Marlous – Saskia – Sacha – Carla – Tess – Sjaantje –  Isabelle.
    Count Your Blessings is een initiatief van Anki

  • De Toestand

    Een stapeltje van dit en een stapeltje van dat

    Mijn hubby vroeg me vanmorgen of ik zin had om iets te ondernemen. Ik ben daar altijd wel voor in. Maar tegenwoordig is het niet zo simpel om zomaar in de auto te stappen en weg te gaan. Er moeten eerst een aantal dingen worden afgevinkt bij mij, wil hij met mij op pad gaan. Belangrijkste is natuurlijk hoe ik me voel. Als blijkt dat ik me oké voel en niet moe ben, dan is de kans groot dat het goed afloopt.  Vervolgens moet er beslist worden wat we gaan doen. Het meest logische is natuurlijk een wandeling op een plek waar niemand is. Maar daar had ik eigenlijk niet zo’n zin in. Ik wilde eigenlijk wel even snel wat babykleertjes scoren voor El Kwekkos. Nadat ik onder de strenge blik van hubby wat extra medicatie had geslikt gingen we op weg.

    De eerste winkel was de H&M. Er bleek vandaag een actie te zijn, alle kinderkleding met 20% korting. Uiteraard kon je over de koppen lopen. Dapper wurmde ik me langs mensen en kinderwagens, en hield mijn blik strak gericht op de rekken met kleertjes. Vervolgens trok ik in no-time kleertjes van de rekken. Never heb ik zo snel kleren gepakt en afgerekend.

    Nu had ik zelf in een tijdschrift een geweldige poncho gezien van de H&M. Hij was helaas niet online te bestellen, begreep ik na een mailtje van het hoofdkantoor. Dus ging ik op de damesafdeling op speurtocht Na wat geduw en getrek vond ik hem!! blijblijblijblij

    Het was de hoogste tijd voor koffie en appelgebak. El Kwekkos begon serieuze (lucht)signalen af te geven dat hij het zat was, echt relaxed eten en drinken werd het niet. Maar dat appelgebak, sjonge jonge, dat was zooooooooooooo lekker 🙂

    Ik kon deze stad niet verlaten zonder mijn favoriete winkel aan te doen. Snel pakte ik van allerlei wierook bij elkaar, nog een kleine windhanger erbij en snelde ik naar de kassa. De dame achter de toonbank duwde me nog een positiviteits armband in mijn handen. Eentje waarop staat ‘one thought a day”. Dat we in deze drukke tijden vooral positief moeten blijven denken. Ben ik het natuurlijk mee eens. Ik probeer er zelfs wekelijks over te bloggen. Count Your Blessings, afijn, ik hoorde me opeens hardop praten. En vertelde haar dat verhaal dus, van dat bloggen over dankbaarheid enz.  Ondertussen zag ik echtgenoot onrustig heen en weer lopen met de kwakende kinderwagen. Het was tijd om te gaan.

    Als klap op de vuurpijl vond ik in deze stad, bij de AH, mijn geliefde toffeekoffie weer terug én………….tromgeroffel………… Sorbetijs (!!) Het enige ijs, op waterijs na, wat ik kan eten (koemelkallergie)

    Ondanks dat alles best in een hoog tempo moest, en verre van relaxed was, was het een leuke middag. Die kan ik weer in mijn (positieve) zak steken! Top

    [nggallery id=7]

  • De Toestand

    Het circus is in huis

    Na een uurtje therapie ben ik vervolgens dagen van de leg. De momenten die ik wakker ben op die dagen breng ik het liefst door als volgt :

    Het circus is in de stad. Met heel veel wilde dieren. De leeuw is zijn favoriet. Door het pluishaar. Vind is lekker om met zijn vingertjes doorheen te kroelen. Van oma gekregen. Wel een hele tas vol knuffels.
    Ik maak er echt een toneelstuk van. Zie hier de twee vrienden arm in arm. Ik heb er zelf meer plezier van dan hij 🙂
    OMG...is waar ook. Hij kan zitten sinds gisteren.
    Een kadootje voor mij, gemaakt door mijn kleine meiske. Superlief en leuk en ruikt ook nog eens lekker door het hartjeszeepje wat helemaal onderaan hang.
  • De Toestand

    Zo mooi….

    Ook in deze zwangerschap wist ik het zeker, zonder twijfel. Deze baby ging ook aan de tiet. Voor mij de ‘normaalste’zaak van de wereld. Ik ben een langvoeder, of whatever hoe je dat noemt. Wie had nu kunnen denken dat ik na zoveel jaren nog een beebietje zou krijgen? Ik niet.

    Deze foto is van gisterenavond. Rond de klok van 00:00 uur. Hij meldt zich altijd zelf. Vind het heerlijk nog ff te drinken. Dat doet hij nu nog ongeveer 5 x per dag.

    Hij is 9 maanden. Ik slik verschillende medicijnen  voor mijn PPD. En dit wat me zo dierbaar is gebeurt nog iedere dag. Het ontroerd me bijna iedere x weer. Het is in alle narigheid zo’n fijn en mooi moment tussen ons tweetjes. Te zien dat hij zo tevreden is en het zo lekker vind. Dat is me alles waard geweest.

     

     

  • De Toestand

    Prachtige indrukken opgedaan op de Monumentendag

    Ik had er al een hele poos naar uit gekeken. Maar besefte een half jaar geleden al, dat het wel eens niet voor mij weg gelegd kon zijn. Althans. deze x in september. Maar ik wilde zo graag rondkoekeloeren dat ik extra medicatie slikte en gingen we op pad.

    In een oude bank. Achter deze deur lagen vroeger de obligaties, goudstaven en andere zaken van waarde
    Een prachtige vloer in de bank.
    Nog steeds in de Bank
    Binnen in een oude Kazerne, nog snel naar binnen geweest voordat de kazerne een andere bestemming krijgt. De werkzaamheden daarvoor, waren al bezig.
    Standbeelden van een oude brug die in de oorlog is vernield.

     

  • De Toestand

    Dr. Martens en Bloggen

    Ik ga voor eens en altijd een blogje schrijven over mijn favoriete schoenen, de doc Martens. Zoals misschien de link al is gelegd. Nurse Martens is uiteraard afgeleid van Dr. Martens. snappievoe?

    Afijn, ik ben een typje waar je er niet snel één van vind. Niet dat ik speciaal ben, verre van dat. Maar ik ben toch anders dan andere vrouwen. Klein stukje van de sluier oplichten. Ik heb een behoorlijk uitgesproken mening. Ben absoluut géén mee-luller. Ik weet wat ik wil en ik (probeer) te doen wat ik zeg. Zo zag ik mezelf van jongs af al werkzaam bij de politie, heb er zelfs stage gelopen. Maar ging uiteindelijk héél iets anders doen. Iets wat nog stoerder leek, ruiger was, grensverleggend bleek te zijn. En believe me or not, ik heb er nooit spijt van gehad.

    Ik ben Rebels. Een rebel in hart en nieren. Een deugniet, een boefje, een tong als zo scherp als een mes zeiden ze vroeger over mij. You Hate me, or You Love me. Er is geen tussenweg. Alhoewel ik met de jaren wel wat milder wordt godzijdank

    En nu ff terug naar de Dr. Martens. Ik hou van ze. Van allemaal. Ze hebben iets wat ik magisch vind. Sommigen hebben dat met auto’s. En ik, ik heb dat met deze schoenen/laarzen. Nu ken ik maar 1 persoon die een paar dr. Martens heeft in mijn omgeving. De meeste personen vinden mij maar een tja…weet ik veel. Ze vinden mijn collectie in ieder geval NIET MOOI. Vaak snappen ze ook niet waarom ik ze draag. Ik snap het ook niet. Ze zitten gewoon lekker. Pff….moeten er dan nog meer redenen zijn? Om een lang verhaal wat in te korten. Hier in Blogland, op de fijne stek hier op het internet, daar vind ik opeens meervrouwen met dezelfde voorliefde. We delen samen de liefde voor het Internet, en voor de dr. Martens. En wellicht komen we er over een poosje wel achter dat we nog meer gemeen hebben. Het intrigeert me wel. Heel erg zelfs. Dat kan toch allemaal geen toeval zijn?

    Vertel me eens: Miekuh, Nien, Dionne, en alle anderen. Wat zou het zijn, dat gezamenlijk lekker leuk bloggen, en daarnaast gek zijn op dit schoenenmerk?

    Vertel!! 🙂