• Honden,  Moestuin

    Tussentijdse update

    Het gaat niet goed met takkie. Hij heeft enorm veel pijn en kermt en kreunt bij iedere beweging. Echt in de benen komt hij ook niet.

    Dus gingen we wederom naar de dierenarts. Ik kreeg zwaardere pijnstilling mee en de bemoedigende woorden dat er nog genoeg opties zijn.

    Ik ben het daar niet mee eens. Ik houd er niet van als dieren lijden en dit is hier wel aan de hand. Ik heb er vrede mee als hij wordt ingeslapen, hoe pijnlijk dat ook is. Hij is tien jaar oud en sukkelt al maanden met pijn wat nu echt zover is dat hij er behoorlijk last van heeft.

    Er is nog geen uitslag van sectie op het kuiken. In de tussentijd heb ik de paar kuikens op zolder gezet en krijgen ze antibiotica.

    Het afbouwen met de medicatie gaat erg goed. Ik zit nu al een aantal dagen op 25% en dat gaat prima. Er gaat een wereld voor me open. Ik voel me zoveel beter zonder die chemische rommel. En er speelt genoeg in mijn privé-leven om knettergek van te worden, maar still standing strong. Het is een wonder en heel fijn.

    Morgenochtend ga ik voor de tweede x deze week sporten. Yes! en maandag afscheid van mijn shrink. Wat ik al eerder schreef, er is genoeg aan de hand maar het gaat echt goed met me.

    Met jullie? plannen voor het weekend?

    xx

  • Moestuin

    Dierenarts

    Vorige week jakkerde* ik met een takkie naar de dierenarts en waren we allen bang dat ik zonder takkie terug zou komen. Vandaag reed ik met een overleden kuiken naar de dierenarts om sectie te laten plegen.

    Het was dus het 13e sterfgeval in amper een paar weken tijd. Ik heb nog maar vier kuikens over. En het kan ook zo zijn dat ik morgen weer een dood dier tegenkom. Daarom pakte ik vandaag door en bracht het kuiken weg voor een autopsie. Ook verzamelde ik wat mini-kakjes die ook onderzocht gaan worden. Het kost wat, maar dan hoef ik ook niet verder te gissen wat de oorzaak is van deze tragische ellende.

    Ik ben het zat dat ze allemaal overlijden en ik moet weten wat er aan de hand is. Om dit in de toekomst te voorkomen, het huidige leed verder in te dammen en om een eventuele quarantaine in te stellen omdat de rest van mijn kippen te beschermen.

    Voor wat betreft takkie; hij heeft pijnstilling gekregen en het gaat ondertussen weer wat beter. Al weten we nog niet wat hem precies mankeerde.

    *Ondanks dat ik in een redelijke stad woon rijd ik voor de dierenarts naar een dorp hier in de buurt. Ook sporten doe ik in een (ander) dorp in de buurt. Vraag me niet waarom, want praktisch is het niet.


  • Moestuin

    Kruiden tincturen maken

    Vorige week kon ik al beginnen met het vullen van potjes met kruiden en wodka. Om precies te zijn: salie, citroenmelisse, munt en oregano. De rest van de kruiden en bloemen zijn nog niet zo ver.

    Ik kocht een aantal flessen wodka en hakselde de kruiden tot moes. De potjes waren snel gekocht bij de action. De kleine flesjes met pipetten komen deze week met de post. Mijn kruidentuin heb ik zo ingericht dat ik zo’n beetje alle geneeskrachtige kruiden bij elkaar heb staan.

    Wat er nog aan zit te komen is: diverse soorten tijm, hysop, goudsbloem (calendula) en zonnehoed (echinacea ).


    Ik heb nooit geweten dat dit onderdeel van moestuinen ontzettend leuk is. Aan ruimte heb ik geen gebrek. Naast de kruidentuin heb ik ook diverse soorten aardappels gepoot, stokbonen gezaaid, doperwten mogen ook niet ontbreken en wat dacht je van aardbeien, bieten, rapen, bloemkool, boerenkool, andijvie en sla. Oh, en heel veel tomatenplanten en komkommerplanten.

    En dan heb ik nog 200 m3 over waar ik uit noodzaak twee gevleugelde vrienden neer heb gezet om het onkruid te bedwingen.

    Zoveel land om leuke dingen mee te doen en ook zoveel ideeën. Maar het moet wel behapbaar zijn en dat is het op dit moment bijna niet, die 200m3 die nog open ligt is wel mijn achilleshiel. Mijn tuinburen kijken dan ook met meewarige blikken naar de woestenij waar twee donzige vrienden hun weg proberen te vinden (maar daar wel heel erg gelukkig zijn).

    Dit jaar dus naast de opbrengt uit moestuin ook een lading geneeskrachtige kruiden die ik hoop in te zetten in tijden van nood.

    Ik zal in een volgende blog wat uit leggen over tincturen, het gebruik en het doel. Super interessant!

    xx


  • Moestuin

    De afgelopen week

    Ik ging een dagje uit met de dames van de Terminale thuiszorg. Super spannend wat ik had ze nog niet eerder ontmoet en ik ik wist ook niet wat we gingen doen.

    Dus zwaaide een dag ervoor een heftige dosis dissociatie uit een onverwachte hoek. Maar op de dag zelf was er weinig aan het handje. Leuk dat het was! We bezochten een lokale bekendheid en in de middag waren we druk met een workshop en werden we we door een imker bijgepraat over bijenzaken. Erg interessant.

    Deze week niet gewaakt want het minderen met de medicatie voelt met vlagen ff niet fijn, en dan is een nacht slapen wel prettig.

    Ik ging sporten, zat peentjes te zweten in de sauna en werkte me een slag in de rondte op de moestuin. Mijn kruidentuin floreert goed en nog even wachten en ik kan beginnen met het maken van medicinale tincturen.

    Ik begroef weer een kuiken van mijn eerste lichting kuikens van dit jaar. Daarmee staat de teller op 10 sterfgevallen. Waarom ze bij bosjes omvallen weet ik niet. Ik heb het vermoeden dat ik meer medicijnen moet geven om ze in leven te houden. Maar daar ben ik een tegenstander van. Ik houd van natuurbroed en ik wil best wat homeopathische middelen inzetten maar als het erop neer komt dat ik alleen kuikens groot kan brengen met medicijnen dan gooi ik deze hobby in de wilgen. Het moet wel leuk blijven.



  • De Toestand

    Slecht nieuws

    Mijn psychiater begon vanmorgen meteen met de zin: ‘ik heb slecht nieuws’ . Nu wil je van geen enkele arts deze zin voorgeschoteld krijgen, maar van een psychiater kan het daarentegen alleen maar meevallen.

    Het slechte nieuws was dat hij over een paar weekjes al het stokje moet overdragen. Dat is voor mij zeker slecht nieuws omdat onze therapie net lekker op gang kwam en ik hoopte met hem nog wat langer te kunnen samenwerken.

    Nu liggen er wel wat opties op tafel waar ik rustig over na ga denken, maar die opties zijn verre van ideaal. Maar goed, in een ideale wereld zou ik sowieso niet rondhangen in de psychiatrie. Misschien goed moment om ermee te stoppen, die keuze is aan mij en de kans is ook groot dat het daarop uitdraait. Nu vind ik zelf dat ik nog wel wat wiebelig ben in mijn nieuwe denkwereld. De situatie met mijn oudste kinderen is verre van ideaal, en dan druk ik me nog mild uit.

    Daarnaast ben ik nu een nieuwe weg ingeslagen die mij nog niet zo comfortabel past als een goed zittende dr. Martensschoen. Het gaat tijd kosten om me dat aan te meten en daar met volle overtuigingskracht aan over te geven. Een beetje steun uit de psychiaterhoek kan ik dus goed gebruiken.

    Nu is het altijd zo, dat slecht nieuws ook op momenten komt dat je er niet op zit te wachten. En dat maakt het ook lastig beslissingen te nemen. Ik laat het eerst maar eens indalen, en dan komt de oplossing of het antwoord vanzelf wel voorbij drijven.

  • Geen categorie

    Vrijwilligerswerk

    Een grote wens was op termijn vrijwilligerswerk te gaan doen. Nooit gedacht dat het moment zou komen dat ik daar daadwerkelijk mee aan de slag zou gaan.

    Iets wat al jaren in mijn hoofd speelde was werken in een Hospice. Helaas is er in mijn woonplaats geen Hospice dus werd het vrijwilliger bij de terminale thuiszorg.

    Het was op een vrijdagmiddag dat ik een gesprek had met de coördinator en de maandag daaropvolgend had ik mijn eerste waak. Vervolgens zijn we al wat weken verder en vertrek ik straks weer naar mijn nieuwe waak. Wekelijks trek ik er ‘ s avonds op uit en kom ik in de ochtend weer thuis. Dat was flink wennen, een nacht opblijven. Want zonder slaap functioneer ik nauwelijks. Toch heiligt het doel de middelen. De nachten zijn rustig, ik hoef me niet heel erg in te spannen, ik ben gewoon aanwezig. Er wordt niet zoveel van mijn verwacht.

    Ik neem mijn e-reader mee en mijn iPad en vervolgens probeer ik de hele nacht wakker te blijven. En als ik in de ochtend thuiskom dan zoen ik de thuisblijvers en duik ik mijn bed in.



  • Geen categorie

    De pillen

    Het hele rijtje wat er bestaat aan ontrekkingsverschijnselen wordt door mij herkend. Maar in milde vorm en lang niet zo erg als de verschijnselen die je voelt als je net met deze rommel begint.

    Ik kan me nog goed herinneren dat ik me ontzettend beroerd voelde tijdens het begin en het zoeken naar de juist dosis.

    Vannacht heb ik tijdens het waken wat onderzoek verricht omdat ik me een beetje zorgen begon te maken. Ik reageer zo geïrriteerd op mijn omgeving dat ik benieuwd was – en beetje huiverig- of dit gewoon een stukje van mezelf is wat de kop op steekt of wat ook kan horen bij het minderen. Ik kon het godzijdank terug vinden tussen de ontdekkingsverschijnselen. Niet zo raar ook, ik heb het toch ruim 8 jaren geslikt, en ook al vrij lang in deze hoge dosis.

    Buiten de lichamelijke klachten zoals: moe, zweten, grieperig gevoel, spierpijn, vermoeidheid etc etc heb ik helemaal geen last van een slechtere stemming. Ik neem wat dat betreft graag de andere symptomen voor lief, ze zijn toch maar tijdelijk.

  • De Toestand

    Schematherapie

    Sinds vorig jaar is er echt iets positiefs verandert. Op de eerste plaats heb ik nu therapie die vruchten af begint te werpen. Schematherapie. Het is pittig. Ik heb wekelijks een sessie met mijn nieuwe shrink. Het is intensief, ik moest ook erg wennen aan de aanpak maar nu ik wat maanden verder ben zie ik echt vooruitgang.

    Wat er gebeurt is dat je patronen en schema’s hoe je met zaken omgaat probeert te veranderen. Met name dan de schema’s waar je steeds op stuk loopt.

    In mijn geval is één van de schema’s dat ik niet goed voor mezelf opkom, mijn grenzen niet goed of helemaal niet aan weet te geven. Zo langzamerhand begin ik meer in contact te komen met mijn gevoel en probeer ik betere beslissingen te nemen. Dat lucht op. Vooral als je -zoals ik – veel met mensen te maken hebt die grensoverschrijdend gedrag vertonen.

    Ik ben toch wel een gezegend mens dat ik wederom een goede psychiater heb getroffen. Ik ben hem zo dankbaar voor zijn aanpak en de veranderingen die ik ondertussen heb gemaakt. Helaas stopt ons contact binnenkort weer. Hij vertrekt naar een andere werkgever. Of ik daarna nog aan de slag ga met een nieuwe psychiater weet ik niet. Ik heb er weinig trek in. Het liefst ga ik zonder medicatie en zonder hulp verder.

    En na een lange periode van terugval in het dissociëren is ook dat op dit moment nauwelijks aanwezig. Dat heeft ook te maken met mijn vernieuwde state of mind, beter in mijn hoofd en minder onveilig is ook minder dissociëren.

    Meer weten of schematherapie? Klik hier!
    Nu het dus de goede kant op gaat was het ook de hoogste tijd voor nieuwe uitdagingen.

    Vertel ik snel meer over

    xx

  • Geen categorie

    weekje verder

    We zijn een weekje verder en op dit moment heb ik 50% van mijn pillen ingeleverd. En het verschil is merkbaar.

    Ten eerste voel ik me minder wollig in mijn hoofd. Daarnaast heb ik minder slaap. Dat is wel een opluchting hoor. Al was ik er al aardig aan gewend dat ik ’s middags een dutje deed.

    Nu lig ik te woelen en te draaien en val ik niet in slaap. Prima! Eruit en maar aan de slag.

    Vooralsnog gaat het dus prima, is er al een nadeeltje merkbaar? Ja. dat ook. Ik merk dat ik sneller geïrriteerd raak van de drukte om mij heen. Want ook daar hielpen deze pillen goed voor. Misschien is het even wennen, een nieuwe modus zoeken om de hersenen weer te trainen.

    Ik had nog niet gemeld dat ik sinds kort vrijwilliger ben bij de Terminale thuiszorg. Ik heb er al behoorlijk wat nachten opzitten dat ik bij mensen thuis ben. Mijn eerste overledene was vorige week ook een feit. Gelukkig heb ik een mooi aandenken aan deze lieve vrouw; een stekje van haar favoriete plant. Deze doet het goed en hopelijk heb ik er nog lang plezier van. Ik denk in ieder geval met een warm gevoel terug aan deze lieve vrouw.

  • Geen categorie

    Minderen met medicatie

    Sinds gisteren ben ik een kwart minder medicatie gaan slikken, en ik merk het ook al. Mijn hoofd voelt beetje wollig, alsof ik wat duizelig ben, alsof mijn hoofd trager beweegt en de wereld een tandje sneller.

    Het werd wel eens tijd om te kijken of ik met minder of zonder kan. Het is wel spannend, dat ook. Maar laatst las ik een artikel over mijn medicijn en daar stonden toch wat verontruste dingen in. Iets met hartfalen en dat er mensen serieus dood waren gegaan door hartfalen.

    Dus, reden genoeg om eens te kijken of het me gaat lukken zonder. Ik moet zeggen dat sinds ik nieuwe therapie volg met mijn psychiater ik me stukken beter voel. Ook dat werd wel eens tijd he? we zijn toch al een poosje serieus bezig met de ‘toestand’.

    Morgen ga ik voor de 2e keer naar de sportschool. Ik doe ergens aan mee….? weet zo even niet meer hoe het heet ….maar het wordt door de gemeente en de zorgverzekering gesubsidieerd. Er wordt maar een kleine bijdrage van mijn kant gevraagd en ik moet dan wel 6 maanden iedere week op komen dagen. Maar als het goed is ben ik dan ook een stuk slanker (uhhuh) en fitter (jaja) en hopelijk zijn mijn bloedwaardes dan ook uit de gevarenzone.

    xx