Categorieën
Dagelijkse beslommeringen

Die aap lijkt op je oma

Ik groeide op in een gezin waar racisme hoogtij vierde. Mijn ouders waren en zijn tot op heden vreselijke racisten. Als kind had ik het er moeilijk mee wat ze allemaal zeiden over andere mensen.

WW2 en met name HItler en zijn gruwelijke kameraden kwamen bijna dagelijks ter sprake. Ik heb er vaak over gesproken tijdens mijn therapiesessies de afgelopen jaren. Het doet wel wat met een mens als je opgroeit tussen zulke figuren.

Mijn ouders en hun kinderen hebben nauwelijks meer contact. 1 van hun kinderen trouwde met een Chinees/Surinaamse en een ander kind ging na de scheiding aan de wandel met een Marokkaanse schone.

Ik zelf trouwde met een Surinamer. Het lijkt erop dat wij als kinderen toch ons verstand hebben gebruikt in tegenstelling tot onze opvoeders.

Eén van de laatste keren dat mijn pa contact had met mijn echtgenoot en mijn zoontje was toen hij samen met hem door een boekje bladerde, een aap zag en tegen mijn zoontje zei dat die op zijn oma leek. De maat voor mij was vol. Opgedonderd uit mijn huis en mijn leven.

Nu de hele wereld op de kop staat door het overlijden van George Floyd ging ik met echtgenoot het gesprek aan over racisme. Want ik wist dat hij er als kind mee te maken had gehad maar hoe was dat tegenwoordig eigenlijk?

Mijn echtgenoot staat dichter bij de slavernij dan jij en ik. Zijn overgrootoma is als slaaf uit Africa gehaald en naar Suriname gedeporteerd. Daar zijn gruwelijke dingen met haar gebeurt. Ik ken de verhalen maar ga er hier niet over uit wijden.

Iedereen wil er vandaag de dag wat over zeggen, eerder ging het dag in dat uit over Corona, en nu staan alle talkshows strak van het onderwerp Racisme. Iedereen met een kleurtje wordt op tv gehaald en kan eindelijk alle kommer en kwel vertellen waar ze blijkbaar al jaren mee te maken hebben gehad. Gemakshalve vergeten we dat er mèèr bevolkingsgroepen in bijvoorbeeld Nederland zijn die enorm worden gediscrimineerd, het zijn niet alleen de mensen met een kleurtje.

Het enige wat ik hier dus met enige terughoudendheid over wil zeggen is dat we niet mogen vergeten dat er zoveel meer groepen mensen zijn die het enorm moeilijk hebben, en dat de nadruk wat mij betreft wat meer mag worden verlegd dan alleen naar de term BLM.

Durf jij je hierover uit te spreken?
XoXo