Categorieën
Moestuin

De week in foto’s #3

Er liggen plannen om het huis te verbouwen (huis is gebouwd in 1902) en de vloer moet worden vervangen. Een flinke klus waar erg veel bij komt kijken. De hele benedenverdieping moet eruit inclusief de huidige keuken. We krijgen er straks wel vloerverwarming in. Maar de verbouwing an sich is nogal een een ‘dingetje’ qua logistiek. Deze week stond in het teken van het maken van een stappenplan, het bedenken wat voor soort keuken we erin willen enz enz…

Mijn zoontje ging weer naar school afgelopen maandag. Hij had er enorm veel zin in. Het was uiterlijk voor hem ook een fijne dag om zijn vrienden – en het meisje waar hij heimelijk verlief op is – weer terug te zien.
Ik vertrok meteen richting tuin. De aanhoudende droogte zorgt al voor wat problemen op de zware kleigrond en ik leende van mijn tuinvriend een aggregaat en dompelpomp om mijn land te besproeien.
Uren later, waarbij ik stijf stond van de spier- en rugpijn was het tijd voor koffie.
Koffie met het laatste stukje chocolade wat ik voor moederdag kreeg.
Een pasgeboren kuikentje. Bij uitkomst zijn ze nat. En ze gelig met grijs. Dat komt omdat de huid van een zijdehoen grijs is. Dan lijken ze vies maar dat is natuurlijk niet zo. Het kuiken wordt net zo mooi als de moeder op de achtergrond. En dat is een plaatje hoor….De moeder heeft trouwens wat geel in haar vacht rondom haar bek. Dat is omdat ik haar tijdens het broeden vloeibare (gele) vitamines geef. Een kip komt die weken nauwelijks van het nest af. Ze eten vrijwel niks en drinken ook nauwelijks. Ze verzwakken daarom nogal behoorlijk. Daarom probeer ik haar via het water gezond te houden.
Dit kuikentje is een paar uur oud en ondertussen mooi opgedroogd.
ik maakte Surinaamse kip. Een heerlijk en simpel gerecht wat gretig aftrek vindt hier in huis. De borden worden nog nèt niet afgelikt 🙂

Fijn weekend! jullie nog plannen?

XoXo

Categorieën
Moestuin

Welkom :-)

Kijk nou….! Ik heb mijn eigen stukje internet weer terug. Mijn oude stekkie zonder reclameblokken en mijn eigen mail en nog zoveel meer voordelen.

Het was geen noodzaak maar werd wel interessant aangezien ik deze plek een jaar lang gratis mag bewonen, ik hoefde er daarom niet lang over na te denken. Het is wel een gedoe om alles goed overgezet te krijgen maar ik denk dat het aardig is gelukt.

Verder is het ook heel erg fijn dat de storm die over het land is getrokken geen schade heeft aangericht op mijn tuin bij mijn kippen. Denk niet dat die kans dan ook klein was, verre van dat. Ieder jaar moet ik stukken van daken terug slepen uit weilanden van de buren. De wind kan aardig spoken. Ik heb meerdere hokken staan en ik ben zondagochtend dan ook nog druk geweest voorbereiden te treffen. Nog meer stoeptegels en bakstenen op de daken gelegd (gegooid) en alles kan wat vliegen binnen gezet. Mijn tuinbuurman had minder geluk, zijn dak was wel verdwenen en de glazen puien van zijn kas waren naar binnen geblazen en hadden een enorme ravage aangericht. Ik ben vervolgens gisterenochtend druk geweest om hem te helpen met het dichtmaken van zijn schuur. Die oudjes zijn bijna allemaal boven de 80 en ik kan het niet over mijn hard verkrijgen ze alleen te laten martelen.

Zondag was een slechte zondag wat dat betreft. Mijn kippen zijn afhankelijk van mij en die druk voel ik iedere dag. Niet dat ik daar een probleem mee heb, maar ik wil het wel goed voor ze geregeld hebben. Ik moet er niet aan denken dat hun dak inclusief de kippen weg zou vliegen of dat ik ze dood of zwaargewond zou aantreffen. Dat ik ze allemaal braaf echter de deur aantrof maakte me bijna emotioneel, stom he?

Ik zie nu net dat het vanavond wederom gaat stormen, laten we hopen dat het ook nu weer met een sisser afloopt.




Categorieën
Moestuin

Dierenarts

Vorige week jakkerde* ik met een takkie naar de dierenarts en waren we allen bang dat ik zonder takkie terug zou komen. Vandaag reed ik met een overleden kuiken naar de dierenarts om sectie te laten plegen.

Het was dus het 13e sterfgeval in amper een paar weken tijd. Ik heb nog maar vier kuikens over. En het kan ook zo zijn dat ik morgen weer een dood dier tegenkom. Daarom pakte ik vandaag door en bracht het kuiken weg voor een autopsie. Ook verzamelde ik wat mini-kakjes die ook onderzocht gaan worden. Het kost wat, maar dan hoef ik ook niet verder te gissen wat de oorzaak is van deze tragische ellende.

Ik ben het zat dat ze allemaal overlijden en ik moet weten wat er aan de hand is. Om dit in de toekomst te voorkomen, het huidige leed verder in te dammen en om een eventuele quarantaine in te stellen omdat de rest van mijn kippen te beschermen.

Voor wat betreft takkie; hij heeft pijnstilling gekregen en het gaat ondertussen weer wat beter. Al weten we nog niet wat hem precies mankeerde.

*Ondanks dat ik in een redelijke stad woon rijd ik voor de dierenarts naar een dorp hier in de buurt. Ook sporten doe ik in een (ander) dorp in de buurt. Vraag me niet waarom, want praktisch is het niet.


Categorieën
Moestuin

Het kàn

Ik heb echtgenoot nog niet bij gepraat over het gesprek; lukt niet, het gaat niet, ik wil het (nog) niet.

De keer dat ik iets los liet brak er direct een tranendal door waardoor ik maar ben gestopt met praten. Ik kreeg een dikke knuffel en het advies maar lekker te gaan slapen, hij had gelijk, dat slapen werkt prima.

De afgelopen dagen heb ik grotendeels doorgebracht bij de kippen en heb daar uren non-stop gewerkt aan een nieuw legnesten systeem. Totaal onvoorbereid ben ik het huidige systeem gaan slopen met alle gevolgen van dien. Het doosje met schroeven duvelde ondersteboven tussen mijn aardbeiplanten en ik raakte een bitje kwijt van de schroefboormachine waardoor ik met geweld een stuk hout van de muur moest rukken. Ook stond ik een paar keer op een paar kippentenen, die beestjes zijn net zo nieuwsgierig als mijn mechelse herder, niet te geloven dat ze continu overal bij willen zijn. Het maakte ook niet uit dat ik ze naar buiten had gebonjourd en het luik had afgesloten. Met ferme trappen en weet-ik-veel-wat-nog-meer-voor-geweld kwakte het luik om en kwamen ze gewoon binnen koekeloeren.

Het (hand)zagen en timmeren en soms boren en het slepen met zware tegels en zakken zand of grote tonnen met graan put me uit maar geeft ook zoveel voldoening.

Terwijl ik bezig was hoorde ik mezelf continu mopperen, ongelooflijk wat een mopperkont was ik de afgelopen dagen. Godzijdank heeft niemand het gehoord, ondanks het mooie weer waren er weinig mensen op het complex aanwezig.

Ik ben niet te beroerd om mezelf vies te maken. Ik zat van top tot teen onder het stro, kippenkak en modder en rook naar zweet en heb altijd dorst, het halve litertje water wat ik meestal meeneem is lang niet genoeg. Het fijne gevoel wat ik mee naar huis neem stemt me wel altijd positief. Ik heb weer wat moois voor ze gemaakt en ik hoop dat het weer een poosje mee kan.

Het fysiek afbreken en opnieuw opbouwen op de tuin is symbolisch van het afbreken en opbouwen proces in mijn hoofd. Het zal allemaal vast ergens goed voor zijn.

En nu, een paar dagen later merk ik dat ik sterker ben geworden, ik voel me beter en ik begin sneller te herstellen van de negativiteit. En dat is zonder meer het beste wat me nu kon overkomen. Ik tel mijn zegeningen.

Categorieën
Moestuin

– 8º

Warm water mee voor de kippen

Afwasteil die dient als waterbak met volledig bevroren water

Bevroren water van de afgelopen dagen

IJsklomp

Categorieën
Moestuin

Knudde

Ik ben toch zò klaar met mijn tuin op het moment, echt niet normaal. En dat komt voornamelijk door de schade die de storm heeft veroorzaakt. Ik ploeter door de zware klei en laat ramen kapot donderen terwijl ik weg glijd over spekgladde plekken modder. Alles en werkelijk alles wat ik had staan in dat huisje is nat en vies. Overal liggen stukken hout en scherven glas. De moed zakt me werkelijk in de schoenen als ik aan kom lopen en de ravage bekijk. Ik moet eerlijkheidshalve wel zeggen dat een hoop rotzooi ook is ontstaan door me, myself and I, omdat ik hele stukken weg heb moeten breken van het huisje door de schade van de storm.

Het slopen en weer opbouwen van een heel tuinhuis is ook geen werk voor vrouwen, ook al kan ik bergen verzetten en ben ik niet vies van een klus. Het is zwaar werk, je hebt een technisch oog nodig om alles weer waterpas te krijgen en als laatste, ik ben ook best onhandig. Laat bakken met schroeven in de modder vallen en stap er dan vervolgens per ongeluk ook weer op, als ik de schroeven uit de modder probeer te peuteren kom ik soms een stukje glas tegen waar ik mijn vinger dan aan open haal.

Dikke vette knudde dus.

Als ik geen kippen zou hebben dan was ik misschien ook wel klaar met tuinieren. Door de kippen  moet ik even volhouden en alles weer herstellen. En dat is ook goed.

Nu even over mijn kippen. Ja! ze zijn allemaal weer terug. Hoe dat is gegaan weet ik niet. Het kan zijn dat er een paar kippen door de omheining zijn gevlucht en zijn ondergedoken op een andere plek. Uiteindelijk is mijn koppel weer compleet. Ik kon wel janken na het tellen, ze waren echt allemaal weer terug. Een kip kan vliegen en een kip kan springen dus ws zijn ze weer over de omheining gedoken.

Ik denk dat kippen een ondergewaardeerde status hebben. En dat is jammer want het zijn echt hele leuke beestjes die ontzettend nieuwsgierig  zijn en ook niet kwaadwillend in elkaar steken. Het is een tam volkje wat met weinig tevreden is maar wat ook snel ontregeld kan raken.

Het is voor mij geen handel dus het maakt mij ook niets uit maar feit is dat er minder eieren zijn na de storm. En dat gaat me aan het hart, want dat houdt in dat ze in angst hebben gezeten. Iedereen kent het spreekwoord wel ‘van de leg zijn’ dat is in dit geval ook zeker het geval. En dat doet me echt wat, dat die beestjes daar stijf tegen elkaar aan de storm hebben getrotseerd. Ik had dat liever anders gezien, al weet ik ook niet hoe.

Categorieën
Moestuin

Kip(pen)

De afgelopen weken waren niet makkelijk. Ik heb zoveel mogelijk uitgerust, of zogezegd: geslapen. Weinig gedaan, niet omdat er niks was maar omdat ik tot niet veel in staat was.

Het blijft met alle festiviteiten die de kids of feestdagen met zich meebrengen zoeken naar een balans. De maand december is wat dat betreft wel een hele pittige maand. Ik heb me voorgenomen maar eens even heel erg rustig aan te gaan doen de komende tijd. Heel zorgvuldig de activiteiten plannen die ik zelf leuk vind.

Want als het zover komt dat ik geen zin meer heb om op pad te gaan met mijn hond of naar mijn kippen; dan is de balans te ver doorgeslagen. Afgelopen week kreeg ik er weer zin in en heb de kans aangegrepen wat klusjes te doen bij mijn kippen.

De winterdag is bijna voorbij, er worden weer veel eieren gelegd. Dit is de opbrengst van drie dagen.

 

 

 

Categorieën
Moestuin

Eureka

Ik heb vanmorgen wat ontdekt waar ik heel erg blij mee ben. Echtgenoot had een JBL Go gekregen die ik vervolgens had geconfisqueerd. Ik nam het boxje vanmorgen mee naar de kippen en luisterde via mijn iPhone naar muziek. Doordat ik naar muziek luisterde die ik ken had ik minder last van dissociatie. Met andere woorden, het verliep minder chaotisch op de tuin dan voorheen.

Ik deed al mijn kippenklusjes binnen normale tijd en ik merkte dat ik beter functioneerde met de muziek in de buurt. Raar trouwens, als je bedenkt dat muziek ook veel prikkels oproept. Hoe dat nu weer anders werkte dan anders weet ik ook niet. Blij werd ik er wel van. Want ik was minder gefrustreerd dan anders als ik terug kom van de kippen. Meestal ben ik ook nog van allerlei dingen vergeten.

Waar ik ook erg blij mee ben is met één van mijn tuinbuurmannen, die gaf mij afgelopen week 5 broedkastjes. Ontzettend handig als je bedenkt dat het broedseizoen nadert en wij zelf geen broedkasten in elkaar hoeven te bouwen. De eerste-de-beste kip die broeds raakt kan direct apart gezet worden en braaf gaan broeden.

Dit is een niet gesponsord verhaal, dit is mijn eigen plezierige ervaring waarvan ik hoop dat anderen daar ook baat bij hebben.

Categorieën
Fijne dingen

Huispantoffel

Als ervaren huispantoffel maak ik bar weinig mee. Als er dan wat gebeurt dan is dat groot nieuws.

Vandaag was zo’n dag dat ik blij verheugd werd van wat dingen. Neem bijvoorbeeld de vraag of ik bij een keuringsdag voor o.a. kippen wil assisteren.

Het lijkt me echt fantastisch, meen ik.

Ware het niet dat ik nèt een paar uur daarvoor mijn hond had opgegeven voor een cursus die hoogstwaarschijnlijk  ook op die dag valt.

Gebeurt er al nooit wat en als er dan wat staat te gebeuren dan moeten er nog keuzes worden gemaakt. Het moet niet gekker worden.

Categorieën
Kids Moestuin

Het roer gaat om

Moestuinen is niet helemaal mijn ding kwam ik dit jaar achter. Wat meespeelt zijn gezondheidsklachten die ik sinds mei heb en wat het werken in de tuin er niet leuker op maakt. Op de mais en de kalebassen na, is het moestuin seizoen geheel mislukt.

Wat wel booming business is zijn mijn eieren. Helemaal met dat fipronil verhaal. Toen dat net speelde durfde geen mens meer een ei te eten uit de winkel en wisten plots buren en anderen de weg naar mij weer te vinden. Ik kan de vraag om eieren niet aan. Ook omdat ik al een paar weken een restaurantje voorzie van eieren.

Ik heb dan ook geen gewone scharrelkip maar ik heb vrije-uitloop kippen. Mijn dames hebben allemaal een flinke ren waar ze buiten kunnen scharrelen en een hok waar ze  ’s nachts droog kunnen slapen. Ik gebruik geen chemische middelen maar gewoon Oud Hollandse wijsheid om ze van wormen en ander gespuis te ontdoen. Karnemelk vinden ze bijvoorbeeld erg lekker en dat is ook heel goed voor de gezondheid.

Dat spreekt mensen aan. Dat ik op van allerlei gezonde manieren bezig ben mijn beestjes van het beste te voorzien uit de natuur. Mijn kippen zijn net als mijn hond altijd blij om me te zien. Als  ze mijn stem horen staan ze met z’n allen te dringen voor het hek. Dat vind ik echt ontzettend schattig.

Komende week komen er 10 nieuwe dames bij. Alle voorbereidingen zijn gedaan. Voordat het winter wordt krijgen ze van mij nog eens 100 vierkante meter scharrelruimte erbij. Voor alle duidelijkheid: mijn voormalige moestuin ga ik ombouwen en komt geheel ter beschikking voor de kippen.

Bij de kippen ligt mij hart, het verzorgen, de eieren en vanaf volgend jaar weer nieuwe kuikens proberen te fokken is iets waar ik veel meer plezier aan beleef. Ik ben ook sinds deze maand lid van de plaatselijke kippenvereniging. Zo kan ik ook meedoen aan keuringen enz enz.

Hobby’s waar dieren bij betrokken zijn vind ik sowieso erg leuk. Of het nu mijn hond is die bezig is met haar opleiding of het fokken van een prachtige kip, werken met dieren geeft heel veel voldoening. Vroeger was ik een paardenmeisje. Ontspannen raken van de de geur van een paard  of het werken naar wedstrijd toe, wat een geluksgevoel gaf dat.

De tiener zit al volop in de procedure van het revalidatiecentrum. Bergen vragenlijsten heb ik al voorbij zien komen en de agenda staat al vol gepland. Iedere week heeft ze minstens 2 afspraken, waar ik bij aanwezig moet zijn bytheway. Eind oktober zitten alle onderzoeken erop en zullen we met alle disciplines die erbij betrokken zijn horen wat de uitkomsten zijn. Of het traject verder gaat of dat ze misschien ook zonder verdere aandacht verder kan.

Intensief. Dat woord dekt wel de lading van alles wat er speelt en hoe ik het ervaar. Per slot van rekening krijg ik zelf begin oktober de uitslag van mijn eigen onderzoek. Genoeg dingen om ’s avonds uitgeput in slaap te vallen 🙂