• Dagelijkse beslommeringen

    Follow up

    Het begint allemaal langzamerhand weer normaal te worden buiten maar voor mij is er nog niet zo heel veel verandert.

    Ondanks dat ik goed ben hersteld van de ellende van de afgelopen jaren is ‘angst’ iets waar ik mee op sta en mee naar bed ga. Misschien is dat iets wat meer tijd nodig heeft om te normaliseren. Het is niet prettig om snel in de stress te schieten of angstig te zijn voor dingen buitenshuis. Mensen om mij heen lijken het leven weer meer te omarmen dan ik doe. Er worden plannen gemaakt voor feestjes en vakanties, bijeenkomsten en werk en ik durf niet eens een supermarkt in. Laat staan te gaan sporten. Gegijzeld zijn door angst werkt verlammend.

    De tuin is een goede afleiding al heb ik de afgelopen week mijn tuin langzamerhand naar de vernieling zien gaan. De zware kleigrond heeft enorm te lijden gehad onder de droogte. Een deel van mijn uien en knoflook is verloren gegaan. De scheuren in grond waren breed genoeg om een schroevendraaier in te laten verdwijnen. Ik kid you not.

    Er staat nog genoeg waar ik wel wat mee kan, want het regent momenteel en dat is prima. Wat ook prima gaat is de vermeerdering van de kippen. Er worden wekelijks nieuwe schattige kuikens geboren. Het zal nog lastig worden om ze uiteindelijk te verkopen. Een deel mag blijven, ruimte genoeg maar ze kunnen niet allemaal blijven.

    Kijk dat mooie beestje eens, ik vraag me af welke kleur straks de overhand heeft.

    Fijn weekend

    XoXo

  • Moestuin

    De week in foto’s #3

    Er liggen plannen om het huis te verbouwen (huis is gebouwd in 1902) en de vloer moet worden vervangen. Een flinke klus waar erg veel bij komt kijken. De hele benedenverdieping moet eruit inclusief de huidige keuken. We krijgen er straks wel vloerverwarming in. Maar de verbouwing an sich is nogal een een ‘dingetje’ qua logistiek. Deze week stond in het teken van het maken van een stappenplan, het bedenken wat voor soort keuken we erin willen enz enz…

    Mijn zoontje ging weer naar school afgelopen maandag. Hij had er enorm veel zin in. Het was uiterlijk voor hem ook een fijne dag om zijn vrienden – en het meisje waar hij heimelijk verlief op is – weer terug te zien.
    Ik vertrok meteen richting tuin. De aanhoudende droogte zorgt al voor wat problemen op de zware kleigrond en ik leende van mijn tuinvriend een aggregaat en dompelpomp om mijn land te besproeien.
    Uren later, waarbij ik stijf stond van de spier- en rugpijn was het tijd voor koffie.
    Koffie met het laatste stukje chocolade wat ik voor moederdag kreeg.
    Een pasgeboren kuikentje. Bij uitkomst zijn ze nat. En ze gelig met grijs. Dat komt omdat de huid van een zijdehoen grijs is. Dan lijken ze vies maar dat is natuurlijk niet zo. Het kuiken wordt net zo mooi als de moeder op de achtergrond. En dat is een plaatje hoor….De moeder heeft trouwens wat geel in haar vacht rondom haar bek. Dat is omdat ik haar tijdens het broeden vloeibare (gele) vitamines geef. Een kip komt die weken nauwelijks van het nest af. Ze eten vrijwel niks en drinken ook nauwelijks. Ze verzwakken daarom nogal behoorlijk. Daarom probeer ik haar via het water gezond te houden.
    Dit kuikentje is een paar uur oud en ondertussen mooi opgedroogd.
    ik maakte Surinaamse kip. Een heerlijk en simpel gerecht wat gretig aftrek vindt hier in huis. De borden worden nog nèt niet afgelikt 🙂

    Fijn weekend! jullie nog plannen?

    XoXo